ျပည္သူခ်စ္တဲ့ လူထုေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္း ဦးဆန္းဆင့္ အေၾကာင္း

From : http://myanmarthway.blogspot.com/2013/01/blog-post_7687.html

ဦးဆန္းဆင့္

လက္ရွိ ဧရာ၀တီတုိင္းေဒသႀကီးလႊတ္ေတာ္ရဲ႕ ဥကၠ႒ျဖစ္ပါတယ္။ သိၿပီးတဲ့လူေတြမ်ားေပမယ့္ မသိေသးတဲ့ သူေတြအတြက္ အနည္းငယ္ မိတ္ဆက္ၿပီး စကားခင္းပါရေစ။ ဦးဆန္းဆင့္ကို လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒အျဖစ္နဲ႔ လူသိမ်ားတဲ့ေနရာမွာ ပံုစံ ၂ မ်ိဳးနဲ႔ ေက်ာ္ၾကားသူလို႔ ကၽြန္ေတာ္က သတ္မွတ္ခ်င္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ ဒီလိုေျပာရသလဲဆိုတာ ဆက္ရွင္းျပပါမယ့္မယ္။ ပထမတစ္မ်ိဳးက လႊတ္ေတာ္လုပ္ငန္းေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေက်ာ္ၾကားမႈပါ။ ဒုတိယတစ္မ်ိဳးကေတာ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပိုင္းကို ထိန္းေက်ာင္းျခင္းနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ေက်ာ္ၾကားမႈပါ။ အဲဒီ က႑ ၂ ခုလံုးမွာ ဦးဆန္းဆင့္ဟာ ေျပာစရာေတြ အေတာ္မ်ားမ်ားျဖစ္ၿပီး က်န္ရစ္ခဲ့ေအာင္ စြမ္းေဆာင္ႏုိင္သူပါ။

ဧရာ၀တီတုိင္းေဒသႀကီးလႊတ္ေတာ္ဟာ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ လက္ရွိအသက္၀င္ လည္ပတ္ေနတဲ့ လႊတ္ေတာ္ေတြ အားလံုးထဲမွာ အသက္အ၀င္ဆံုး၊ အတက္ႂကြဆံုး၊ အလုပ္အမ်ားဆံုး၊ သတင္းအျဖစ္ဆံုး လႊတ္ေတာ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဥပေဒျပဳေရး၊ ျပည္သူေတြရဲ႕ အသံေတြကို လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ျပန္လည္ပဲ့တင္ေရး လုပ္ငန္းေတြကို ဧရာ၀တီတုိင္း ေဒသႀကီးလႊတ္ေတာ္က အရွိန္အဟုန္နဲ႔ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီလို ေဆာင္ရြက္ခဲ့တဲ့ အတြက္လည္း အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပိုင္းနဲ႔ ပြတ္တိုက္မႈေတြ မၾကာခဏျဖစ္ခဲ့တာပါ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီလို ျဖစ္ခဲ့တာေတြကို ျပန္ေလ့လာၾကည့္တဲ့အခါမွာ ဧရာ၀တီတုိင္းေဒသႀကီးက ျပည္သူေတြအတြက္ သက္သက္ဆိုတာ သြားေတြ႕ရပါတယ္။ အဲဒါကပဲ သူဦးေဆာင္ေနတဲ့ ဧရာ၀တီတုိင္းေဒသႀကီး လႊတ္ေတာ္ရဲ႕ ထူးျခားမႈပါ။ အျခားလႊတ္ေတာ္ေတြက အလုပ္ျဖစ္႐ံု၊ လည္ပတ္႐ံု လုပ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ဧရာ၀တီတုိင္းေဒသႀကီး လႊတ္ေတာ္ဟာ သူ႔ရဲ႕ ပံုမွန္လုပ္ေဆာင္ရမယ့္ အလုပ္ေတြကို လုပ္ခဲ့ရင္းနဲ႔ အျခားလႊတ္ေတာ္ေတြကို ေက်ာ္ၿပီး နာမည္ထြက္ခဲ့တာပါ။ တကယ္ေတာ့ အထူးအဆန္း လုပ္ခဲ့တာ မရွိပါဘူး။ လႊတ္ေတာ္အလုပ္ကို ပီျပင္ေအာင္ လုပ္ခဲ့ျခင္းပါပဲ။ အဲဒီအတြက္ ဦးေဆာင္သူျဖစ္တဲ့ ဦးဆန္းဆင့္ နာမည္ထြက္ၿပီး ေက်ာ္ၾကားတာ မဆန္းလွဘူး ထင္ပါတယ္ဗ်ာ။ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္နဲ႔ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္မွာေတာင္ ပံုမွန္လုပ္ကုိင္ႏုိင္ျခင္းမရွိတဲ့ လႊတ္ေတာ္စာစဥ္တို႔၊ လစဥ္သံုးသပ္ခ်က္တို႔ ဧရာ၀တီတုိင္းေဒသႀကီး လႊတ္ေတာ္ကေန ပံုမွန္ေဆာင္ရြက္ လုပ္ကိုင္ေနတယ္ဆိုတာ သိရရင္လည္း စာဖတ္သူေတာ့ မသိဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အေတာ္အံ့ၾသမိသဗ်။ ေၾသာ္.. အဲဒါေၾကာင့္လည္း ဦးဆန္းဆင့္ ျဖစ္ေနတာပါလားလို႔ ေတြးမိပါရဲ႕။

ဒုတိယတစ္ပိုင္းျဖစ္တဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပုိင္းကို ထိန္းေက်ာင္းျခင္းပါ။ ႀကိဳက္သည္ျဖစ္ေစ၊ မႀကိဳက္သည္ျဖစ္ေစ ဒီေနရာမွာ ဧရာ၀တီတုိင္းေဒသႀကီး လႊတ္ေတာ္ရဲ႕ တုိင္းေဒသႀကီး အစိုးရအေပၚ ထိန္းေက်ာင္းႏုိင္မႈဟာ ဦးဆန္းဆင့္တစ္ဦးတည္းရဲ႕ အင္အားေၾကာင့္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္ အျပည့္အ၀ ေျပာရဲပါတယ္။ အစုိးရကို ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ ထိန္းေက်ာင္းတည့္မတ္ေပးဖို႔ မဆုတ္မနစ္၊ မေၾကာက္မရြံ႕ လုပ္ေဆာင္ခဲ့သူဟာ ဦးဆန္းဆင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ရခုိင္ျပည္နယ္မွာ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့စဥ္က ရခုိင္ျပည္နယ္ လႊတ္ေတာ္နဲ႔ ပတ္သက္တာေတြကို စိတ္၀င္တစား ေလ့လာဖူး၊ ေမးျမန္းဖူး၊ ေ၀ဖန္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ေစာ္ကားေျပာဆိုလုိျခင္း မရွိေပမယ့္ ရခိုင္လႊတ္ေတာ္နဲ႔ အစိုးရဟာ သီးျခားစီမျဖစ္ဘဲ သြယ္၀ိုက္ေသာ နည္းလမ္းနဲ႔ ဆက္ႏြယ္ပတ္သက္မႈေတြ ရွိေနတယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္သံုးသပ္ျပခဲ့ဖူးပါတယ္။ ရခုိင္ျပည္နယ္ အစိုးရရဲ႕ စီမံခန္႔ခြဲမႈ အမွားေတြ အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ရခုိင္ျပည္နယ္လႊတ္ေတာ္က မည္သည့္ထိန္းေက်ာင္းမႈမွ် မလုပ္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ အမ်ားစုဟာ လူမ်ိဳးေရးကိစၥေတြ၊ ယဥ္ေက်းမႈကိစၥေတြနဲ႔ ျငင္းခုန္ၿပီး အခ်ိန္ကုန္ေနခဲ့ပါတယ္။ ရခုိင္တုိင္းရင္းသား ရာႏႈန္းျပည့္နီးပါးနဲ႔ ဖြဲ႕စည္းထားတဲ့ ျပည္နယ္အစိုးရကို ရခုိင္တုိင္းရင္းသား ရာႏႈန္းျပည့္နီးပါး ပါ၀င္ေနတဲ့ ျပည္နယ္လႊတ္ေတာ္က မထိန္းေက်ာင္းႏိုင္တာဟာ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုတာ ခက္ခက္ခဲခဲ စဥ္းစားစရာ မလိုပါဘူး။ ဟိုမေရာက္ဒီမေရာက္ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္လိုလူေတာင္ သိေသးရင္ တာ၀န္ရွိတဲ့လူေတြက မသိစရာ အေၾကာင္းမရွိပါ။ မူလအေၾကာင္းအရာကေန ေသြဖည္သြားတဲ့အတြက္ ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ျပန္ဆက္ရရင္ အျခားျပည္နယ္၊ တုိင္းေဒသႀကီးေတြရဲ႕ လႊတ္ေတာ္ေတြမွာ ျပည္နယ္၊ တုိင္းေဒသႀကီး အစိုးရအဖြဲ႕ကို ထိန္းေက်ာင္းႏိုင္ေလာက္တဲ့၊ ထိန္းေက်ာင္းရဲတဲ့ ဥကၠ႒ေတြ ရွိမေနခဲ့ပါဘူး။ ဒီစကားဟာ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ေတြရဲ႕ သိကၡာကို ထိပါးေစတယ္လို႔ ယူဆေကာင္း ယူဆႏုိင္ေပမယ့္ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒအရ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပိုင္းကို မွန္မွန္ကန္ကန္ ထိန္းေက်ာင္းတည့္မတ္ဖို႔ တာ၀န္ရွိတဲ့ လႊတ္ေတာ္ေတြ အသက္မ၀င္တာကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္မေက်နပ္ႏုိင္တာ အမွန္ပါ။ အဲဒီေနရာမွာ ကၽြန္ေတာ္သြားေတြ႕တာ တစ္ခ်က္ကေတာ့ ျပည္နယ္/တုိင္းေဒသႀကီး အစိုးရအဖြဲ႕ရဲ႕ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေတြနဲ႔ ျပည္နယ္/တုိင္းေဒသႀကီး လႊတ္ေတာ္ေတြက ဥကၠ႒ေတြရဲ႕ ႏိႈင္းယွဥ္ခ်က္ပါပဲ။ သူတို႔ ၂ ေယာက္ၾကားက ကြာဟခ်က္ဟာ လႊတ္ေတာ္ေတြ အသက္၀င္/မ၀င္ ဆုိတာကို အဆံုးအျဖတ္ ေပးသြားတာပါပဲ။ ဦးဆန္းဆင့္ကေတာ့ ဧရာ၀တီတုိင္းေဒသႀကီး အစိုးရ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးသိန္းေအာင္ကို ဥပေဒေဘာင္ အတြင္းကေနပဲ ယွဥ္ၿပိဳင္သြားခဲ့ပါတယ္။ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ပိုင္ႏုိင္ျခင္းရဲ႕ အက်ိဳးေက်းဇူးလို႔ ကၽြန္ေတာ္ေျပာရင္ အျခားလူေတြေတာ့ မသိဘူး၊ ဦးဆန္းဆင့္ေတာ့ ျငင္းမယ္မဟုတ္ဘူးလို႔ ကၽြန္ေတာ္က ယံုၾကည္မိပါရဲ႕ဗ်ာ။

ကဲ... အခုလိုေလွ်ာက္ၿပီး ဋီကာေတြ ခ်ဲ႕ေန၊ ေျပာေနရတာ ဖတ္ရတဲ့လူလည္း ၿငီးေငြ႕ေရာေပါ့ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္အဓိက ေျပာခ်င္တာက ဒီကိစၥေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေတြက နိဒါန္းပ်ိဳးေနရတာေတြပါ။ ေျပာခ်င္တဲ့ကိစၥက အမ်ားစု သိၿပီးျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မၾကာေသးခင္ကမွ လစ္လပ္သြားခဲ့တဲ့ သာသနာေရး ၀န္ႀကီးဌာန ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီးအျဖစ္ ဦးဆန္းဆင့္ကို ခန္႔အပ္လိုေၾကာင္း သမၼတႀကီးက ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ကို သ၀ဏ္လႊာ ေပးပို႔ခဲ့တယ္ဆိုတဲ့ ကိစၥျဖစ္ပါတယ္။ လစ္လပ္သြားတဲ့ ေနရာအတြက္ အစားထိုးခန္႔အပ္ဖို႔ သမၼတက ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ကို သ၀ဏ္လႊာပို႔တာ ဘာမွ် မထူးဆန္းပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ထူးဆန္းတာက အဲဒါနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ထြက္လာတဲ့ မွတ္ခ်က္ေတြ၊ ေ၀ဖန္မႈေတြပါပဲ။

အတိုဆံုးနဲ႔ အရွင္းဆံုးေျပာရရင္ေတာ့ ဦးဆန္းဆင့္ကို သာသနာေရး၀န္ႀကီးအျဖစ္ မေျပာင္းေစခ်င္ၾကဘူး။ လႊတ္ေတာ္အတြက္ နစ္နာလို႔တဲ့။ ဒါပဲ။ အဲလိုက်ေတာ့လည္း တအားတုိသြားသလား၊ နည္းနည္းေလာက္ ထပ္ၿပီး ရွင္းျပခြင့္ျပဳပါ။ ဧရာ၀တီတုိင္းေဒသႀကီးက ျပည္သူေတြကလည္း ဦးဆန္းဆင့္ ေျပာင္းသြားမွာကို မလိုလားဘူးတဲ့။ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြကလည္း ဦးဆန္းဆင့္ မရွိေတာ့ရင္ အရွိန္ရေနတဲ့ လႊတ္ေတာ္လုပ္ငန္းစဥ္ေတြ ေႏွာင့္ေႏွးသြားႏိုင္တယ္တဲ့။ တုိင္းေဒသႀကီးလႊတ္ေတာ္ရဲ႕ လုပ္ငန္းစဥ္ေတြကို အစကေန ျပန္စရႏုိင္တယ္တဲ့။ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္က ကုိယ္စားလွယ္အခ်ိဳ႕ကလည္း ေရႊဉာဏ္ေတာ္ စူးေရာက္ၿပီး ေျပာရွာပါတယ္။ ဦးဆန္းဆင့္ဟာ တအားထက္ေနတဲ့အတြက္ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ကေန အစိုးရထဲကိုထည့္ၿပီး သာသနာေရး၀န္ႀကီး ေပးတာတဲ့။ သူေျပာသလိုဆိုရင္ ဦးဆန္းဆင့္ကို ခန္႔ခ်င္တာနဲ႔ပဲ အရင္သာသနာေရး၀န္ႀကီးကို ရာထူးက ႏုတ္ထြက္ခုိင္းခဲ့သလိုပဲ။ ေတြးတတ္ပါ့။ အခ်ိဳ႕ကလည္း ဧရာ၀တီတုိင္းေဒသႀကီး အစိုးရအတြက္ အသက္႐ွဴေခ်ာင္ေအာင္ လုပ္ေပးတာတဲ့။ ဒါလည္း အံ့ၾသစရာ အေတြးအေခၚပဲ။ အခုေနာက္ဆံုး ဦးဆန္းဆင့္ကပါ စကားေတြေျပာလာတယ္။ ဧရာ၀တီတုိင္းက ျပည္သူေတြက မသြားေစခ်င္ရင္ မသြားဘဲ လႊတ္ေတာ္မွာပဲ ေနပါ့မယ္တဲ့။ အဲဒါက်ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ကိုဉာဏ္က ျပတ္ျပတ္သားသားပဲ ေ၀ဖန္တယ္ဗ်ာ။ အဲဒါေတာ့ ဦးဆန္းဆင့္ ေရွာ္တာပဲ။ ႐ူးတာပဲ။ အဲလို မေျပာသင့္ဘူး။ ထားပါေတာ့... အခုေလာေလာဆယ္ ဦးဆန္းဆင့္ကို သာသနာေရး၀န္ႀကီး ခန္႔မွာလား၊ သူကေရာ လုပ္မွာလား၊ ဘာဆိုဘာမွ် သဲသဲကြဲကြဲ မသိရေသးဘူး။ ဦးဆန္းဆင့္ကုိယ္တုိင္ ဇေ၀ဇ၀ါ ျဖစ္ေနေသးတယ္လို႔ ျမင္မိတယ္။

ကၽြန္ေတာ့္သေဘာကေတာ့ ဦးဆန္းဆင့္ သာသနာေရး၀န္ႀကီးရာထူးကို လက္ခံသင့္ပါတယ္။ ဧရာ၀တီတုိင္းေဒသႀကီး လႊတ္ေတာ္သည္ တုိင္းေဒသႀကီး တစ္ခုအတြက္သက္သက္သာ ျဖစ္ပါသည္။ သာသနာေရး၀န္ႀကီးဌာနသည္ တစ္ျပည္လံုးအတြက္၊ ျမန္မာႏုိင္ငံအတြင္းရွိ ဘာသာေပါင္းစံုအတြက္ အလုပ္လုပ္ႏုိင္တဲ့ေနရာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဧရာ၀တီတုိင္းေဒသႀကီး လႊတ္ေတာ္မွာ စြမ္းေဆာင္သမွ်သည္ တိုင္းေဒသႀကီးတစ္ခုသာ အက်ိဳးခံစားရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ သာသနာေရး၀န္ႀကီးဌာနမွာ ေတာ္တည့္မွန္ကန္စြာနဲ႔ အလုပ္လုပ္ျခင္းသည္ တစ္ျပည္လံုးအတြက္၊ တစ္ႏုိင္ငံလံုးအတြက္ အက်ိဳးခံစားရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ထိုအခ်က္ကို မေမ့ေစလိုပါ။ ေနာက္တစ္ခုက အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပုိင္းကို ၀င္သင့္ပါသည္။ သို႔မွသာ လႊတ္ေတာ္ေတြရဲ႕ ထိန္းေက်ာင္းေ၀ဖန္ျခင္းကင္းေအာင္ ဘယ္လိုအလုပ္ လုပ္သြားမယ္ဆိုတာ အျခားလူေတြက ေလ့လာခြင့္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၀န္ထမ္းေလာကမွာလည္း အဲဒီလိုဆန္ဆန္ အျဖစ္အပ်က္ေတြက အၿမဲတမ္းရွိပါတယ္။ ကုိယ့္႐ံုးမွာ အဆင္ေျပေနတဲ့ ၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္ကို လက္လႊတ္ရမွာ အင္မတန္ေၾကာက္တဲ့ ေရာဂါျဖစ္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ လူေကာင္း၊ လူေတာ္ ရွားပါး၍၊ အသံုးတည့္သူ ရွားပါး၍ ျဖစ္ပါသည္။ တကယ္လို႔သာ စာေရးေတြအားလံုး စာေရးပီသေနပါလွ်င္၊ ႐ံုးအုပ္ေတြအားလံုး ႐ံုးအုပ္ပီသေနပါလွ်င္၊ ဌာနစုမွဴးေတြအားလံုး ဌာနစုမွဴးပီသေနပါလွ်င္၊ မန္ေနဂ်ာေတြအားလံုး မန္ေနဂ်ာ ပီသေနပါလွ်င္ ယခုကဲ့သို႔ အျဖစ္မ်ိဳးေတြ မျဖစ္ႏုိင္ဟု ယံုၾကည္ပါသည္။ ဒါက စနစ္ႏွင့္လည္း ဆုိင္မည္ထင္ပါသည္။ အျခားေသာ ဖြံ႕ၿဖိဳးၿပီးႏုိင္ငံမ်ားတြင္ ၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္ အလုပ္ေျပာင္းသြားလွ်င္၊ သို႔မဟုတ္ ခြင့္သြားလွ်င္၊ သို႔မဟုတ္ အလုပ္မွႏုတ္ထြက္သြားလွ်င္ အျခားတစ္ေယာက္က ဆက္လုပ္လိုက္တာပဲျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံက်မွပဲ ဒီတစ္ေယာက္ ခြင့္သြားလွ်င္ ေနာက္တစ္ေယာက္မွာ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိေတာ့။ ဟိုလုပ္ငန္းလစ္ဟင္း၊ ဒီအလုပ္ လစ္ဟာ ျဖစ္ကုန္ေတာ့သည္။ ဒါက မူႏွင့္မလုပ္ဘဲ လူႏွင့္လုပ္ျခင္းေၾကာင့္ဟု ကၽြန္ေတာ္နားလည္မိသည္။ အခုလည္း ထို႔အတူပင္။ ဦးဆန္းဆင့္ မရွိေတာ့လွ်င္ ဧရာ၀တီတုိင္းေဒသႀကီး လႊတ္ေတာ္သည္ အျခားလႊတ္ေတာ္မ်ားကဲ့သို႔ပင္ ျဖစ္သြားေတာ့မည္ကို အားလံုးသိေနၾကသည္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ လႊတ္ေတာ္လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားအတုိင္း လုပ္ရမည့္အလုပ္မ်ားကို အျခားလူမ်ားက လုပ္လိမ့္မည္ဟု မေသခ်ာေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္သာ ဧရာ၀တီတုိင္းေဒသႀကီး လႊတ္ေတာ္ထဲက ကုိယ္စားလွယ္တစ္ေယာက္ဆိုလွ်င္ ရွက္လြန္းလို႔ ေသသြားႏိုင္သည္။ ဦးဆန္းဆင့္မရွိလွ်င္ ေနာက္တစ္ေယာက္လုပ္ေပါ့။ ဦးဆန္းဆင့္ထက္ သာေအာင္လုပ္ေပါ့။ ကုိယ္တုိင္က်ေတာ့ အဲဒီလို ေတာ္ေအာင္၊ ထက္ေအာင္ မႀကိဳးစားခ်င္ၾကေတာ့ဘူးလား။ ငါမရွိရင္ ဒီေနရာက မျဖစ္ဘူးဆိုလွ်င္ေတာ့ ထိုေနရာအတြက္ေရာ၊ ထိုလူအတြက္ပါ တစ္ခုခု လြဲေခ်ာ္ေနၿပီဟု ကၽြန္ေတာ္က ဆိုခ်င္ပါသည္။ လက္ခံရမည္ဟု မဆိုလိုပါ။ စာဖတ္သူတို႔ ဉာဏ္ေရွ႕ပန္း၍ ဆင္ျခင္ႏုိင္ရန္သာ ျဖစ္ပါသည္။

 www.MyanmarExpress.net
 

Posted in: ေဆာင္းပါး