ဒီေခတ္ဂ်ာနယ္၊ မဂၢဇင္းေတြဖတ္ ရတာေတာ္ေတာ္အကုသုိလ္ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာမိန္းကေလးေတြရဲ့ ၀တ္ပံုစားပံု ေလာ္လီတာေတြၾကည့္ၿပီး စိတ္ထဲက 'ဆတ္ဆလူးမေလးေတြပဲ' အစခ်ီတဲ့ ဖ႐ုႆ၀ါစာ စကားမ်ဳိးေတြနဲ႔ အသံမထြက္ ဘဲ ေကာက္ခ်က္ခ်မိပါတယ္။ ဒီေတာ့ အလကားေနရင္း အကုသိုလ္မျဖစ္ဘဲ ဘယ္ေနေတာ့မႇာလဲ။


လြန္လြန္းေနၿပီ

ကဲပံုေတြလည္း ၾကည့္ဦးေလ။ ေက်ာတစ္ျပင္လံုး ခါးထိေအာင္ဟာလာ ဟင္းလင္း၀တ္လို၀တ္၊ အေပၚပိုင္းတစ္ ခုလံုးဗလာက်င္းထားတဲ့ 'ရင္ရႇား'၀တ္စံု ၀တ္လို၀တ္နဲ႔ သိပ္ကို ႏိုင္ငံတကာ အဆင့္မီ ျဖစ္ေနၾကပါတယ္။ ႏိုက္ကလပ္လိုေန ရာမ်ဳိးသြားတဲ့ အခါ၀တ္ခ်င္၀တ္ပါ။ ခုေတာ့ မဂၤလာေဆာင္တို႔၊ ေမြးေန႔ပြဲတို႔လို ေန႔ခင္းေၾကာင္ေတာင္ လူပံုလယ္မႇာလုပ္ တဲ့ ပြဲေတြကိုေတာင္ ဒါေလာက္မ်က္ႏႇာ ေျပာင္တိုက္ ၀တ္ရဲၾကတာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ကို အံ့ၾသမိတယ္။ ေမာ္ဒယ္႐ိႈးေတြ မႇာ မီးေမာင္းေတြ ထိုးထားၿပီး ကိုယ္ဟန္
ျပၾကတာလည္း အျမင္႐ိုင္းလႇပါတယ္။ အဘိုးႀကီးမို႔ဒိတ္ေအာက္ၿပီး 'အန္းတစ္' ျဖစ္ေနလို႔ ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး။ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏႇစ္အစိတ္ သံုးဆယ္ေလာက္ကေတာင္ မိန္းကေလးေတြ ဆံပင္တိုတိုညႇပ္ ၿပီး ေဘာင္းဘီ၀တ္တာကို အားေပး ခဲ့တာပါ။ အခုလည္း ဟစ္ေဟာ့ဂီတကို ႏႇစ္သက္ အားေပးေနသူပါ။ တခ်ဳိ႕မိန္းကေလးေတြ အထူးသျဖင့္
ေဖ်ာ္ေျဖေရးနယ္ ပယ္က မိန္းကေလးေတြ (အႏုပညာရႇင္ လို႔မေျပာခ်င္ပါဘူး)ကေတာ့ လြန္လြန္း အားႀကီးေနၿပီလို႔ ထင္ပါတယ္။


ျမန္မာမ်က္စိနဲ႔ ၾကည့္တာ

ဒါထက္ဆိုးတာ ရႇိပါေသးတယ္။ အဲဒီနယ္ပယ္က မိန္းကေလးေတြပါပဲ။ လူေရႇ႕သူေရႇ႕မရႇက္မေၾကာက္ တစ္ေယာက္ၿပီးတစ္ေယာက္ 'ထည္လဲ' တြဲ ျပလိုက္ၾက၊ ကြဲျပလိုက္ၾကနဲ႔ျမန္မာ မိန္းကေလး ေတြမဟုတ္ၾကသလိုပါပဲ။ နက္ျဖန္ယူေတာ့ မႇာလိုလို၊ သန္ဘက္ခါယူေတာ့မႇလိုလိုနဲ႔ ေနာက္လံုး၀မယူျဖစ္ေတာ့ နစ္နာက်န္ရစ္ရတာက ဘယ္သူလဲ။ သူတို႔တေတြက'ႏိုင္ငံတကာ အဆင့္မီ'ေတြမို႔ ရႇက္ရေကာင္းမႇန္း မသိေပမယ့္ ဒီႏိုင္ငံကျမန္မာႏိုင္ငံ၊ လူမ်ဳိးက ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြေလ။ ဒီေတာ့ 'ႏိုင္ငံ တကာမ်က္စိ' နဲ႔ဘယ္ၾကည့္မလဲ 'ျမန္မာ မ်က္စိ'နဲ႔ ၾကည့္ၿပီး ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့ထံုးစံေတြနဲ႔ပဲအကဲျဖတ္ၾကမႇာေပါ့။ ဒီေခတ္က ပါးစပ္နဲ႔ တီးတိုးသတင္းလႊင့္တဲ့ ေခတ္မဟုတ္ေတာ့ဘူး။လက္ကိုင္ဖုန္းနဲ႔ ဓာတ္ပံုေရာ၊ ဗီဒီယိုပါ႐ိုက္ၿပီး ခ်က္ခ်င္းအင္တာနက္ေပၚတင္လို႔ရတဲ့ ေခတ္ျဖစ္ေနၿပီေလ။ ေျဗာင္လိမ္လို႔ရတဲ့ ေခတ္မဟုတ္ေတာ့ဘူး။


ေရႇာင္မလြတ္ပံုေတြ

'မျမင္ခ်င္ရင္မၾကည့္နဲ႔'လို႔ ေျပာလည္း စာနယ္ဇင္းေတြ မဖတ္ဘဲ မေနႏိုင္ ေတာ့၀ယ္ရဖတ္ရတာပဲ။ စာနယ္ဇင္း အဖံုးေတြမႇာကို အဲဒီလို 'ရင္ရႇား' ပံု ေတြပါေနေတာ့မၾကည့္ ဘဲလည္းျမင္ေနရပါတယ္။ အတြင္းမႇာလည္း ကိုယ္ဖတ္ ခ်င္တဲ့ စာကို အဲဒီလိုမ်က္ႏႇာျပည့္ ေရာင္စံုပံုေတြၾကားမႇာ မနည္းလိုက္ရႇာၿပီး ဖတ္ ေနရတာဆိုေတာ့ေရႇာင္လို႔ကို မရႏိုင္ပါ ဘူး။ ဖက္ရႇင္ဆိုတာ ဒီလိုပါပဲ။ ေခတ္စားလိုက္ေပ်ာက္သြားလိုက္ ျဖစ္ေနမႇာပါ။ ေရး ႀကီးခြင္က်ယ္ လုပ္ေျပာမေနပါနဲ႔လို႔ ဆိုသူေတြရႇိေပမယ့္ မေျပာဘဲေနဖို႔ မသင့္ပါဘူး။ ဂ်ာနယ္ မဂၢဇင္းေတြ ထဲပါေနတယ္ဆိုေတာ့လူတိုင္းျမင္ေတြ႕ေနရတာျဖစ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ေဖ်ာ္ေျဖေရးနယ္ပယ္က လူေတြဆိုေတာ့ကေလးေတြက လိုက္အတုခိုး တတ္ၾကပါတယ္။ ၀တ္ပံုစားပံုအတုခုိး႐ံု တင္မကစာနယ္ဇင္းေတြထဲ အၿမဲပါေနတဲ့ ေဖ်ာ္ေျဖေရးသမားေတြရဲ့'ထည္လဲထည္ ခြၽတ္'ကိစၥေတြ၊တြဲလိုက္ခြဲလိုက္ေနာက္တစ္ေယာက္ ထပ္တြဲလိုက္ ကိစၥေတြကိုပါ အတုျမင္အတတ္သင ္ျဖစ္ကုန္မႇာစိုးရပါ တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေျပာရတာပါ။


ဘီကီနီနဲ႔ အားကစား

ဒီလိုအ၀တ္အစား ေလာ္လီၾကတာ ျမန္မာမိန္းကေလးေတြတင္မဟုတ္ပါဘူး။ သူတို႔အေနာက္ႏိုင္ငံ သူေတြလည္း အတူ တူပါပဲ။ ပိုေတာင္ ကဲပါေသးတယ္။ တစ္ေလာကက်င္းပၿပီးစီးသြားတဲ့ ႏိုင္ငံတကာ ေျပးခုန္ပစ္ၿပိဳင္ပြဲ တစ္ခုမႇာ၀ါသနာပါတဲ့မီတာ၁၀၀ၿပိဳင္ပြဲ နဲ႔အျမင့္ခုန္တုတ္ေထာက္ ခုန္ၿပိဳင္ပြဲေတြကို ၾကည့္ျဖစ္ပါတယ္။အဲဒီမႇာ သတိထားမိတာ တစ္ခုက ေယာက်္ားအား ကစားသမားေတြက အားကစားေဘာင္းဘီ၊အက်ႌေတြနဲ႔ လံုလံုၿခံဳၿခံဳ၀တ္ၾကေပမယ့္ အမ်ဳိးသမီးေတြကေတာ့ အေျပးသမား ေတြကလည္းဘီကီနီ၀တ္စံုနဲ႔ အခုန္သမား ေတြကလည္း ဘီကီနီ၀တ္စံုနဲ႔ ခ်ည္းျဖစ္ ေနပါတယ္။ေနာက္တစ္ခါေစာင့္ၾကည့္ ေလ့ရႇိတဲ့ ကမၻာ့ပတ္လည္ တင္းနစ္ကစားပြဲ ေတြမႇာလည္းဖက္ဒါရာတို႔၊ နာဒယ္လ္တို႔ လိုေယာက်္ားေတြက ေဘာင္းဘီနဲ႔စပို႔ရႇပ္ နဲ႔တင့္တင့္တယ္တယ္ ခင္ဗ်။ ၀ီလ်ံညီ အစ္မတို႔၊ ရႇာရာပိုဗာတို႔လို အမ်ဳိးသမီးေတြကေတာ့ တင္ပါးကိုဖံုး႐ံုသာရႇိတဲ့ စကတ္ တိုနံ႔နံ႔ေလးနဲ႔ ခ်က္ေပၚဗိုက္ေပၚအက်ႌမ်ဳိး၀တ္ၾကတယ္။ တင္ပါးဖံုး႐ံုသာဖံုးတဲ့ စကတ္တိုနဲ႔ ကုန္းလိုက္ကြလိုက္ေဘာလံုး႐ိုက္တဲ့ ျမင္ကြင္းဟာ ဘယ္လိုမႇကို မတင္႔တယ္ပါဘူး။


မိန္းမဆိုတာ ေရာင္းကုန္မဟုတ္

ဒီေခတ္ႀကီးမႇာ မိန္းကေလး ေတြက ဘာေၾကာင့္မ်ား ေယာက်္ားေလးေတြထက္ ပိုၿပီးအရႇက္နည္း ေနရသလဲ ဆိုတာစဥ္းစားလို႔ကိုမရပါဘူး။ မိန္းမသားမ်ားရဲ့ ေနာက္ဆံုးရည္မႇန္းခ်က္ ပန္းတိုင္ဟာ လင္ေကာင္း သားေကာင္းရဖို႔ဆိုတဲ့ ေရႇးေခတ္ကဆိုထားပါေတာ့ နားလည္ႏိုင္ေသးတယ္။ အခု ေခတ္ကမိန္းမေတြ ပညာသင္အလုပ္လုပ္ၿပီးေငြရႇာႏိုင္တဲ့ ေခတ္ျဖစ္ေနၿပီေလ။ ေယာက်္ားေတြကိုဆြဲေဆာင္ၿငွိဳ႕ယူဖမ္းစားဖို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ေရာင္းကုန္ပစၥည္းလိုခင္းက်င္းျပသေနဖို႔ မလိုေတာ့ပါဘူး။ မိန္းကေလးေတြ ကိုယ္တိုင္က ဒါကိုသေဘာမေပါက္ၾက ေသးတာလားမေျပာ တတ္ေတာ့ပါဘူး။ အမ်ဳိးသမီးအခြင့္ အေရးတို႔အမ်ဳိးသမီးလြတ္ေျမာက္ေရးတို႔ က်ယ္က်ယ္ေအာ္ေနတဲ့ အေနာက္ႏိုင္ငံ ေတြမႇာေတာင္မယ္စၾက၀ဠာၿပိဳင္ပြဲလို ပြဲႀကီးေတြ လုပ္ေနၾကတာ နားမလည္ႏိုင္ ေတာ့ပါဘူး။ဒီလိုၿပိဳင္ပြဲေတြကို ျမင္တိုင္း မ်က္စိထဲမႇာေတာ့'ႏြားပြဲ'ေတြကိုပဲ ေျပးေျပးၿပီးျမင္ ေနမိပါေတာ့တယ္။


ေယာက်္ားက အိမ္ဦးနတ္မဟုတ္

အမ်ဳိးသမီးလြတ္ေျမာက္ေရးဆို တာ သူမ်ားဆီက ေတာင္းယူလို႔မရပါ ဘူး။ အမ်ဳိးသမီးေတြကိုယ္တိုင္ သူတို႔ေခါင္းထဲမႇာ အျမစ္တြယ္ေနတဲ့ 'ေရာင္းကုန္' စိတ္ဓာတ္ကိုဖယ္ရႇားသုတ္သင္ပစ္ရပါမယ္။ ေယာက်္ားက အိမ္ေထာင္ဦးစီး၊ မိန္းမကအိမ္ရႇင္မဆို တဲ့အယူအဆကိုလည္း စြန္႔လႊတ္ရပါ မယ္။ ဒီေခတ္မႇာလင္ေရာ၊ မယားပါ အလုပ္လုပ္၊ ပိုက္ဆံရႇာေနၾကရတာျဖစ္ ေလေတာ့ အိမ္ေထာင့္ တာ၀န္ကိုလည္း ခြဲေ၀ယူၾကရမႇာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေယာက်္ားက အိမ္ဦးနတ္ဆိုၿပီး အိမ္ဦးခန္းမႇာ မိန္႔မိန္႔ႀကီးထိုင္ၿပီး သတင္းစာဖတ္ေနလို႔မရေတာ့ပါဘူး။ ႐ံုးခ်ိန္အမီ ထမင္း ခ်ဳိင့္ယူသြားႏိုင္ေအာင္ င႐ုတ္သီး၀င္ေထာင္းဖို႔ လိုရင္ေထာင္းေပး၊ ခ်ဳိင့္ေဆးဖို႔ လိုရင္ေဆးေပးလုပ္ရမႇာပါပဲ။ ဒါမႇရာသက္ပန္ သာယာခိုင္ၿမဲတဲ့ အိမ္ေထာင္ျဖစ္မႇာပါ။


လုပ္အားခြဲေ၀မႈ

မိန္းမေတြက သူတို႔စိတ္ထဲက 'ေရာင္းကုန္' စိတ္ဓာတ္ေဖ်ာက္ပစ္ဖို႔ လိုုသလို၊ေယာက်္ားေတြကလည္း 'အိမ္ဦးနတ္'ဆိုတဲ့ အစြဲႀကီး ေဖ်ာက္ပစ္ဖို႔လိုပါ တယ္။ ဒီေန႔ကမၻာတစ္ခုလံုးမႇာ ေရႇးကလို 'ရာသက္ပန္႐ိုးေျမက်' ဆိုတာမ်ဳိးကိုေတာ့ သိပ္အေလးမထားၾကေတာ့ဘဲ လင္မယားကြာရႇင္းတာကို ထမင္းစားေရ ေသာက္သေဘာထားၿပီး ကြာလိုက္ၾက၊ထပ္ယူလိုက္ၾက၊ ထပ္ကြာလိုက္ၾကဆိုတဲ့ ကိစၥမ်ဳိးေတြ အလြန္အင္မတန္ကို မ်ားျပားေနပါတယ္။ အမ်ားအားျဖင့္ေတာ့ အိမ္ေထာင္ေရးမႇာ'လုပ္အားခြဲေ၀မႈ' (Divi-sion ofLabor)မရႇိတဲ့အတြက္ ျဖစ္ ၾကရတာလို႔ ယူဆပါတယ္။


မႀကိဳက္ရင္သြားလို႔ရတယ္

ဘယ္လိုအေၾကာင္း ေၾကာင့္ျဖစ္ျဖစ္ သူတို႔အေနာက္ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းေတြမႇာ ေတာ့အိမ္ေထာင္ေရးကိစၥတို႔၊ ဖိုမကိစၥ တို႔ဆိုတာ ထမင္းစားေရေသာက္ ကိစၥ ေလာက္ပဲသေဘာထားၾကတာ ျဖစ္ေလ ေတာ့ ဘယ္သူ႔ဘယ္သူမႇအျပစ္တင္ မေနၾကေတာ့ပါဘူး။သူႀကိဳက္တာသူလုပ္၊ ကိုယ္ႀကိဳက္တာကိုယ္လုပ္ပဲေလ။ ဒါေပ မယ့္ျမန္မာႏိုင္ငံမႇာေနတဲ့ ျမန္မာလူမ်ဳိးဆို ရင္ေတာ့ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈဓေလ့ထံုး စံေတြကို ပစ္ပယ္လို႔မရပါဘူး။ မႀကိဳက္ လည္း လိုက္နာရမႇာပါပဲ။ မလိုက္နာႏိုင္ဘူးဆိုရင္လည္းရပါတယ္။ ႀကိဳက္တဲ့ေနရာသြားၿပီး ေနခ်င္သလို ေနပါ။ ခုေခတ္ပတ္စ္ပို႔ရဖို႔မခက္ပါဘူး။”ရည္းစား တစ္ေထာင္ လင္ေကာင္ တစ္ေယာက္ ” ဆိုတဲ့ ျမန္မာစကားက
အမ်ဳိးေကာင္းသမီး မ်ားကို ေျပာတာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာ ေနရင္သိထားၾကဖို႔ လိုတယ္လို႔ သတိေပးလိုက္ခ်င္ ပါတယ္။


လူထုစိန္ဝင္း

Read More

၂၂ ႏွစ္ ႏွင္႔ ေရွ႕ တစ္လက္မခရီး

Myanmar Express

Read More

ဆန္ကာ သံုးခု

ပါးစပ္သရမ္း၊ စည္းကမ္းမရွိ ေျပာခ်င္ရာ ေျပာေနၾကေသာ ေဒၚလာစား အတိုက္အခံမ်ားႏွင္႔ ကိုယ္႔ထမင္းကိုယ္စား အတိုက္အခံ ေပါင္းတို႔.....

ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ဒီကေန႔ထိ နုိင္ငံေတာ္ အတြက္ဆိုၿပီး ဘာတစ္ခုမွ မလုပ္နုိင္ပဲ သူမ်ားေတြကို ေဝဖန္၊ ေလကန္၊ အတင္းေျပာေနရင္း သာယာေနတဲ႔ အသင္တို႔၏ ဘဝ ႀကီးကို အသင္တို႔ စက္ဆုတ္ရြံ႕ရွာသင္႔ပါၿပီ....

အမွန္တကယ္ နုိင္ငံေတာ္အတြက္ တစ္စံုတစ္ခု လုပ္ေပးခ်င္ရင္ အေျပာေလးေတြေလွ်ာ႔ၿပီး အလုပ္ေလးေတြနဲ႔ သက္ေသျပဖို႔ အခ်ိန္ေရာက္ပါၿပီ။ ခုခ်ိန္က နိုင္ငံေတာ္အတြက္ အေရးႀကီးတဲ႔ ႀကီးမားတဲ႔ ေျပာင္းလဲမႈနဲ႔ ႀကံဳခ်ိန္ပါ။ အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ႔ တိုးတက္မႈအတြက္ ေဆာင္ရြက္ေနခ်ိန္မွာ အပ်က္သေဘာေဆာင္တဲ႔ စကားေတြကို ခံုမင္မေနၾကပါနဲ႔ေတာ႔ .....

အတင္းေတြ၊ အဖ်င္းေတြ အၿမဲေျပာေနျခင္း၊ ဆိုးသတင္းေတြ ကို ခင္တြယ္ျခင္း၊ လုပ္ႀကံေဝဖန္ေရးသားျခင္း၊ မွားမွန္းမွန္မွန္း မဆန္းစစ္ပဲ အစိုးရနဲ႔ နိုုင္ငံေတာ္ အဖြဲ႔အစည္းေတြကို မေကာင္းေၾကာင္းဟူသမွ် ခ်ဲ႔ကားေရးသားျခင္းေတြ ေန႔စဥ္လုပ္ေနျခင္းသည္ အသင္တို႔ ၏ ရခဲလွေသာ လူ႔ဘဝႀကီးအား ပညာႏွင္႔ သိကၡာမဲ႔စြာ ကုန္ဆံုးေအာင္ ဖန္တီးေနျခင္းပင္ျဖစ္ေပသည္။

တစ္ခါက ဆိုကေရးတီးရဲ႕ တပည့္တစ္ေယာက္က သူ႔ဆီကို ေျပးလာျပီး “ဆရာ ထင္မွတ္မထားတဲ့ သတင္းတစ္ခု ေျပာျပခ်င္တယ္” လို႔ ပ်ာပ်ာသလဲေျပာခဲ႔တယ္။

ဆိုကေရးတီးက “ ခဏေနဦး....အခုေျပာမယ့္ စကားကုိ ဆန္ကာသံုးခုနဲ႔ စစ္ျပီးျပီလား” လို႔ ေမးခဲ႔တယ္။ ဆိုကေရးတီးရဲ႕ ဆိုလိုခ်က္ကို သေဘာမေပါက္တဲ႔ တပည့္က ေခါင္းခါျပတယ္။ အသင္ ပညာမဲ႔ အတိုက္အခံမ်ားလိုေပါ႔......

ဆိုကေရးတီးက ဆက္ၿပီး “တစ္ျခားလူကို မေျပာခင္ ဆန္ကာသံုးခုနဲ႔ အရင္စစ္ရတယ္...ပထမ ဆန္ကာကို စစ္မွန္တဲ့ ဆန္ကာလို႔ေခၚတယ္။ ငါ့ကို ေျပာမယ့္ သတင္းက အမွန္လား”

“မွန္မမွန္ ကြ်န္ေတာ္လဲ မသိဘူး....လူေတြေျပာတာ ၾကားလိုက္လို႔” (အသင္ တို႔ ေျပာေနၾက အာလုဝ္စကားအတိုင္ေပါ႔)

“မွန္တယ္ မမွန္ဘူးဆိုတာကို မသိရင္ အဲဒီ သတင္းကို ဒုတိယဆန္ကာနဲ႔ စစ္ၾကည့္.... ငါ့ကိုေျပာမယ့္ သတင္းက အေကာင္းလား”

“မဟုတ္ဘူး” (အသင္တို႔ လုပ္ေနၾက မေကာင္းေၾကာင္း စုစည္း ေျပာဆိုမႈေပါ႔)

“ဒီလိုဆိုရင္ တတိယဆန္ကာနဲ႔ ျပန္စစ္ၾကည့္... ငါ့ကို အရမ္းေျပာျပခ်င္ေနတဲ့ သတင္းက အေရးၾကီးတဲ့ သတင္း လား”

“မၾကီးပါဘူး” (အသင္တို႔ ေျပာေနၾက တင္ေနၾကအတိုင္း ဘယ္တစ္စံုတစ္ေယာက္မွ ေသေရးရွင္းရး မထိခိုက္တဲ႔ သြားပုပ္ေလလြင္႔ သတင္းေတြေပါ႔)

“အေရးမၾကီးတဲ့ သတင္း ေနာက္ျပီး အေကာင္းေျပာမယ့္ သတင္းလဲ မဟုတ္ျပန္ဘူး... သတင္းမွန္ ဟုတ္လား မဟုတ္ဘူးလားဆိုတာလဲ မသိဘဲနဲ႔ ဘာလို႔ ေျပာျပခ်င္ရတာလဲ... ေျပာျပန္ရင္လဲ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ တာပဲ အဖတ္တင္မယ္။ မဟုတ္မမွန္ေျပာတတ္တဲ့ လူေတြရဲ႕ စကားကို မယံုနဲ႔ ျဖားေယာင္းေသြးေဆာင္ သူေတြရဲ႔ စကားေတြ နားထဲ မ၀င္ေစနဲ႔။ သူတို႔ဟာ ေစတနာပါလို႔ ေျပာတာထက္ သူတစ္ပါးကို ေခ်ာက္တြန္းဖို႔က မ်ားတယ္။ အဲဒီလို လူမ်ဳိးနဲ႔ေပါင္းရင္ တစ္ေန႔ကိုယ္လည္း ေခ်ာက္တြန္းခံရတတ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ္ေျပာမယ့္ စကားကို ဆန္ကာသံုးခုနဲ႔ အရင္စစ္ေဆးသင့္တယ္”

အတင္းဆိုတာ ထက္ျမက္တဲ့ ဓားသြားထက္ ေၾကာက္ဖို႔ေကာင္းတယ္။ လူတစ္ေယာက္ ကို ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ မျမင္ေစဘဲ ထိခိုက္ႏိုင္တယ္။ တစ္ျခားလူ ထိခိုက္မွ ရလာမယ့္ ေပ်ာ္ရႊင္မႈမ်ဳိးကို တစ္ခ်ဳိ႔က ႏွစ္သက္ တတ္ၾက တယ္။ စကားကို လူတိုင္းေျပာတတ္ တယ္။ ဒါေပမယ့္ စကားေကာင္း ေတြကို လူတိုင္း မေျပာတတ္ၾကဘူး။

ေဒၚလာစား အတိုက္အခံအေပါင္းတို႔ ေသခ်ာ မွတ္သားပါ....

အေရးႀကီးေသာကိစၥ စကားကုိ ျဖည္းျဖည္းေျပာပါ။
ျပႆနာႀကီးမားပါက စကားအား ေသခ်ာေျပာပါ။
ျပႆနာေသးလွ်င္ စကားကုိ ဟာသေႏွာ၍ေျပာပါ။
မယုံၾကည္ရေသာကိစၥ စကားကုိ ဆင္ျခင္ေျပာပါ။
မျဖစ္ပြားေသးေသာကိစၥ အဓိပၸါယ္မဲ့ မေျပာပါႏွင့္။
မလုပ္နိုင္ေသာကိစၥ ေလ်ာက္မေျပာပါနွင့္။
လူတစ္ဖက္သား ထိခုိက္ေစေသာစကား မေျပာပါႏွင့္။
မေပ်ာ္ရႊင္ေသာကိစၥ စိတ္တူေသာလူႏွင့္ေျပာပါ။
ေပ်ာ္ရႊင္စရာကိစၥ အေျခအေနၾကည့္ျပီးေျပာပါ။
စိတ္ထိခုိက္စရာကိစၥ လူေတြ႕တိုိင္းမေျပာပါႏွင့္။
သူတစ္ပါးကိစၥ သတိထားၿပီးေျပာပါ။
ကုိယ့္ကိစၥ တစ္ပါးသူ ဘယ္လိုေျပာလဲ နားေထာင္ပါ။
သက္ႀကီးသူကိစၥ မ်ားမ်ားနားေထာင္ၿပီး နည္းနည္းသာေျပာပါ။
လင္မယားကိစၥ တုိင္ပင္ၿပီးေျပာပါ။
သားသမီးကိစၥ လမ္းၫႊန္ၿပီးေျပာပါ။

ကဲကဲ ဒီေလာက္ဆို ပညာရည္ မနိမ္႔တဲ႔ သူေတြ အားလံုးေတာ႔ နားလည္ ေလာက္ပါၿပီ။ ျပင္ဆင္မယ္ဆိုရင္ အခ်ိန္မေႏွာင္းေသးပါဘူး။ ဘုရားရွိခိုးေနတဲ႔ လူကို ေနာက္ေျပာင္ေျပာဆိုတာေတြ၊ လက္အုပ္ခ်ီေနတဲ႔လူ၊ ပုတီးစိပ္ေနတဲ႔လူရဲ႕ ဓာတ္ပံုကို ေအာက္တန္းက်က် ေလွာင္ေျပာင္တာေတြဟာ ဗုဒၶဘာသာတစ္ေယာက္အေနနဲ႔လည္း မလုပ္သင္႔တဲ႔ အလုပ္ေတြပါ...။ ျပႆနာ ေသးရင္ ဟာသေနာၿပီး ေျပာရမယ္႔အစား ျပႆနာ လံုးဝမဟုတ္တာကို ျပႆနာ မျဖစ္ ျဖစ္ေအာင္လုပ္ေနၾကတာ ဘာေၾကာင္႔လဲ....။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မွီေတာ႔ မွီပါေသးတယ္။ အက်ိဳးမရွိတဲ႔ ေအာက္တန္းက်တဲ႔ ေလွာင္ေျပာင္မႈေတြ၊ ဆိုးသတင္းေတြ၊ မွန္လား မွားလား မသိတဲ႔ မေကာင္းေၾကာင္းေတြ၊ အတင္းေတြ အၿမဲေျပာဆိုေနတဲ႔ အသင္တို႔ ပါးစပ္၊ အၿမဲ ရိုက္ေနတဲ႔ အသင္တို႔ လက္ေတြကို သိမ္ဖ်င္းတဲ႔ ဘဝကေန ဆြဲတင္သင္႔ပါၿပီ.....။ အျမန္ဆံုး အျမင္မွန္ရၾကပါေစ။

Myanmar Express

Read More

အမွန္တရားဆိုတာ တစ္ခုတည္းပဲ ရွိတယ္

ဒီမိုကေရစီနဲ႔ ဗဟုဝါဒ ဆိုတဲ့ စကားလံုးေတြ ေခတ္စားေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ အလားတူ လူေျပာမ်ားတဲ့ တျခား စကားလံုး တစ္ခု ရွိပါေသးတယ္။ အမွန္တရား ဆိုတာ တစ္ခုတည္း ရွိတာ မဟုတ္ဘူး။ ၾကည့္တဲ့ သူေတြရဲ႕ ႐ႈေထာင့္ကို လိုက္ၿပီး အမွန္ တရားအမ်ိဳးမ်ိဳး ကြဲျပားျခားနားစြာ တည္ရွိေနတယ္ ဆိုတဲ့ စကားျဖစ္တယ္။


မေရရာမႈေတြနဲ႔ေခတ္

အမွန္တရားဆိုတဲ့ အေပၚမွာကို သံသယပြားသူ တခ်ိဳ႕လည္း ရွိေသးတယ္။ လူ႔ေလာကမွာ ေသခ်ာ ေရရာတဲ့ အရာဆိုတာ ဘာမွမရွိဘူး။ မေသခ်ာ မေရရာမႈေတြ ၾကားမွာ မ်က္မျမင္ ပုဏၰားမ်ား ဆင္စမ္းသလို စမ္းတဝါးဝါးနဲ႔ ကိုယ္ထင္တာ ကုိယ္ ေျပာေနၾကတာပဲ ျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုသူက ဆိုၾကတယ္။ အဲဒီအဆိုရဲ႕ ေနာက္ဆက္တြဲ အျဖစ္ အမွန္တရားကို ကုိင္စြဲတယ္။ အမွန္တရား အတြက္ စြန္႔လႊတ္ အနစ္နာခံတယ္ ဆိုတဲ့ သူမ်ားကို တစ္ယူသန္ အယူသည္းသူ၊ မ်က္ကန္းမ်ား အျဖစ္ ျပက္ရယ္ ျပဳတာေတြ ကပ္ပါလာေလ့ရွိတယ္။


အားေပးရာက်တယ္

အမွန္တရားကို ကိုင္စြဲလို႔ ပ်က္ရယ္ ျပဳတာက ကိစၥမရွိဘူး။ ထင္ရာစိုင္းၿပီး မမွန္မကန္ လုပ္ေနတာ ေတြကို သူတို႔လည္း သူတို႔႐ႈေထာင့္က အမွန္တရားလို႔ ယူဆၿပီး လုပ္ေနၾကတာပဲ။ အျပစ္ေျပာလို႔ မရဘူးဆိုတဲ့ သေဘာထား မ်ိဳးကေတာ့ မဟုတ္တာကို အားေပး အားေျမႇာက္ ျပဳလုပ္ရာ က်တယ္။ သေဘာ မတူႏိုင္ဘူး။ လူ႔ေလာကမွာ အယူဝါဒမ်ိဳးစံု ရွိေနၾက တာမွန္တယ္။ မတူကြဲျပားတဲ့ အယူဝါဒ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို သည္းခံၿပီး လူတိုင္းရဲ႕ လြတ္လပ္စြာ ယံုၾကည္ ကိုးကြယ္မႈကို ေလးစား စြာ အတူတကြ ယွဥ္တြဲ ေနထိုင္ျခင္းကို လူ႔ယဥ္ေက်းမႈလို႔ သတ္မွတ္ေခၚဆို ခဲ့ၾကတာ ျဖစ္တယ္။ အဲဒါဟာ ဒီမိုကေရစီရဲ႕ အႏွစ္သာရလည္း ျဖစ္တယ္။


ေတာင္တက္လမ္း အသြယ္သြယ္

ေတာင္တစ္ေတာင္ကို တက္ဖို႔ လမ္းေၾကာင္း အသြယ္သြယ္ ရွိႏိုင္တယ္။ အယူဝါဒ မ်ိဳးစံုဟာ ေတာင္တက္ လမ္းေၾကာင္း အသြယ္သြယ္နဲ႔ တူတယ္။ ဘယ္လမ္းေၾကာင္းက တက္မွ မွန္တယ္လို႔ သတ္မွတ္လို႔ မရဘူး။ ဘယ္လမ္းေၾကာင္း ကပဲ တက္တက္ မေလ်ာ့ေသာ ဇြဲသတၱိနဲ႔ မမွိတ္မသံု တက္ရင္ ေနာက္ဆံုးမွာ ေတာင္ထိပ္ဖ်ားကို ေရာက္မွာ ေသခ်ာတယ္။ ေတာင္ထိပ္ကို ေရာက္ေအာင္ တက္မယ္ ဆိုတဲ့ ျပတ္သား ေရရာတဲ့ ဦးတည္ခ်က္နဲ႔ ခိုင္ၿမဲတဲ့ ဇြဲသတိၱ မရွိဘဲ လမ္းတစ္ဝက္ က ေနာက္ျပန္ လွည့္တတ္တဲ့ လူစားမ်ိဳးကေတာ့ ေတာင္ထိပ္ကို ဘယ္ေတာ့မွ ေရာက္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ လမ္းသြယ္ေတြ မ်ားတာက အေၾကာင္း မဟုတ္ဘူး။ အဆံုးထိ ေရာက္ေအာင္ တက္ဖို႔သာ အေရးႀကီးတယ္။

ထိပ္ဖ်ားဆိုတာ တစ္ခုပဲ ရွိတယ္

ေတာင္တက္လမ္းေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲ မ်ားမ်ား ေတာင္ထိပ္ ဖ်ားကေတာ့ တစ္ခုပဲရွိတယ္။ ႏွစ္ခု ရွိေနတယ္ ဆိုရင္ ေတာင္ထိပ္ဖ်ားလို႔ မေခၚႏိုင္ဘူး။ မမွိတ္မသုန္ ခိုင္က်ည္တဲ့ ဇြဲသတၱိနဲ႔ တက္လာရင္ ဘယ္လမ္းေၾကာင္းကပဲ တက္လာ တက္လာ ေတာင္ထိပ္ဖ်ားကို မလြဲဧကန္ ေရာက္မွာ ေသခ်ာတယ္။ ဗဟုဝါဒဆိုတဲ့ အယူဝါဒ မ်ိဳးစံုဟာ အမွန္တရား ဆိုတဲ့ ေတာင္ထြတ္ဖ်ားကို ေရာက္ေအာင္ တက္တဲ့ လမ္းသြယ္ေတြပဲ။ မေရမတြက္ႏိုင္ ေလာက္ေအာင္ အမ်ားႀကီး ရွိႏိုင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ေတာင္ထိပ္ဖ်ား အေခါင္အထြတ္ ဆိုတာကေတာ့ တစ္ခုပဲ ရွိႏိုင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အေခါင္အထြတ္လို႔ ေခၚတာ ျဖစ္တယ္။


အမွန္တရား တစ္ခုတည္း

အမွန္တရား ဆိုတာ ႏွစ္ခု မရွိႏိုင္ဘူး။ တစ္ခုတည္း ရွိလို႔ အမွန္တရားကို သတ္မွတ္တာ ျဖစ္တယ္။ အေနာက္တိုင္း ႐ႈေထာင့္ အမွန္တရား၊ အေရွ႕တိုင္း ႐ႈေထာင့္ အမွန္တရား ရယ္လို႔ မရွိဘူး။ လူ႔ေလာက အမွန္တရားဆိုတာ တစ္ခုတည္းပဲ ရွိတယ္။ အေနာက္ ႐ႈေထာင့္၊ အေရွ႕႐ႈေထာင့္၊ အမွန္တရား ေတာင္ထြတ္မ်ားကို သြားတဲဲ့ ခ်ဥ္းကပ္ လမ္းေၾကာင္း၊ လမ္း သြယ္ေတြသာ ျဖစ္တယ္။ အမွန္တရား မဟုတ္ဘူး။ အေရွ႕တိုင္းသား မ်ားက ၃၂ ေကာ႒ာသနဲ႔ ဖြဲ႕စည္းထားၿပီး အေနာက္ တိုင္းသား ေတြက ၃၆ ေကာ႒ာသ အစုအဖြဲ႕ႀကီးသာ ျဖစ္ၿပီး ေအာက္ဆီဂ်င္ကို ႐ႈသြင္းၿပီး အသက္ရွင္ ေနၾကတာ အတူတူ ျဖစ္တယ္။


လူယဥ္ေက်းဆိုတာ

ေတာင္ထြတ္ကို ေရာက္ဖုိ႔ လမ္းေၾကာင္းေတြ အသြယ္သြယ္ရွိတာကို လက္ခံ အသိ အမွတ္ျပဳၿပီး တျခား လမ္းေၾကာင္း ေတြက တက္ေနၾကသူမ်ားကုိ ေတာင္တက္ေဖာ္ မ်ား အျဖစ္ သေဘာထား ႏိုင္သူမ်ားကို လူ႔ယဥ္ေက်းလို႔ သတ္မွတ္ၾက တယ္။


အလုိတူအလိုပါပဲ

လမ္းေၾကာင္းနဲ႔ ပန္းတိုင္ကို ေရာေထြးၿပီး အမွန္တရားဆိုတာ တစ္ခုတည္း ရွိတာ မဟုတ္ဘူးလို႔ ေျပာေနၾကတာ ျဖစ္တယ္ ။ လူ႔ေလာကမွာ လူဆိုးနဲ႔ လူေကာင္းရယ္လို႔ ခြဲျခား သတ္မွတ္ထားတဲ့ ႏႈန္းစံေတြ ရွိၿပီးသား ျဖစ္တယ္။ ဒါကို မ႐ႈပ္ မ႐ႈပ္ ေအာင္ ေကာင္းတယ္ ဆိုးတယ္ ဆိုတာ ပံုေသကားခ် သတ္မွတ္ထားလို႔ မရဘူး။ သူ႔ဘက္က အမွန္နဲ႔ ကုိယ့္ဘက္က အမွန္ မတူၾကဘူး။ အမွန္တရား အမ်ားႀကီး ရွိတယ္ စသျဖင့္ ေျပာေနၾကတာ လူဆိုးေတြ ဘက္က ေရွ႕ေန လိုက္ေပး ေနၾကတာ ျဖစ္တယ္။ အလိုတူ အလိုပါပဲ ျဖစ္တယ္။


ေရာင္ေတာ္ျပန္ ေရာလႊတ္တာ

ဒီမိုကေရစီနဲ႔ ဗဟုဝါဒ စကားလံုးေတြ ေခတ္စား ေနတာနဲ႔ ေရာင္ေတာ္ျပန္ ေရာၿပီး လူမသမာ ေတြက လူဆိုး လူေကာင္း ဆိုတဲဲ့ ႏႈန္းစံေတြ မတူကြဲျပား အမ်ိဳးမ်ိဳး အစားအစား ရွိတယ္။ အမွန္တရား ဆိုတာလည္း အမ်ားႀကီး ရွိတယ္လို႔ ေႂကြး ေၾကာ္ ဝါဒျဖန္႔ ေနၾကတာ ျဖစ္တယ္။ လူ႔ေလာကမွာ မေရရာ မေသခ်ာမႈေတြ ျပည့္ႏွက္ ေနေပမယ့္ ေရရာ ေသခ်ာတာ ေတြလည္း အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္။ မတရားမႈနဲ႔ တရားမႈကို တိက် ျပတ္သားစြာ ခြဲျခား သတ္မွတ္ခ်က္ေတြ ႏိုင္ငံတိုင္း လူမ်ိဳး တိုင္းမွာ ရွိပါတယ္။ တာလီဘန္ေတြက ေစ်းထဲမွာ ဗံုးခြဲတိုက္ခိုက္တာဟာ ရက္စက္ ၾကမ္းၾကဳတ္တဲ့ အၾကမ္းဖက္မႈလို႔ ယဥ္ေက်းတဲ့ လူသားတိုင္းက သတ္မွတ္ ထားၾကပါတယ္။


ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္မႈပဲ

အလားတူပဲ အာဖဂန္ႏိုင္ငံက မူလတန္း ေက်ာင္းသားေပၚ က်ခ်င္က်၊ လူအို႐ုံေပၚ က်ခ်င္က်၊ ေဆး႐ုံေပၚ က်ခ်င္က်၊ ေစ်းထဲ က်ခ်င္က်၊ ဘယ္ေနရာက်က် လူေတြ ေၾကာက္လန္႔သြားရင္ ၿပီးေရာဆိုတဲ့ သေဘာနဲဲ႔ လူမပါတဲဲ့ ေလယာဥ္ေတြ ေပၚက ဗံုးေတြ ဒလစပ္ ႀကဲခ်ေနတဲ့ အေမရိကန္ရဲ႕ လုပ္ရပ္ေတြဟာလည္း လူမဆန္တဲ့ ရက္စက္ ၾကမ္းၾကဳတ္မႈေတြပဲ ျဖစ္တယ္လို႔ လူ႔ယဥ္ေက်းတိုင္းက သတ္မွတ္ၾကပါတယ္။ အျပစ္မဲ့တဲ့ အရပ္သူ အရပ္သားေတြကို သတ္ျဖတ္တာဟာ ဘယ္လို အေၾကာင္း ျပခ်က္မ်ိဳးနဲ႔မွ တရားတယ္လို႔ သေဘာ မထားႏိုင္ပါဘူး။ ဒီလိုလုပ္ရပ္ကို မွန္တယ္လို႔လည္း ဘယ္သူ ကမွ လက္မခံႏိုင္ပါဘူး။


ေျဗာင္လိမ္ေနတာ

ဒီလို ရက္စက္ ၾကမ္းၾကဳတ္ မႈႀကီးေတြကို ေျပာင္ေျပာင္ တင္းတင္း က်ဴးလြန္ ေနၾကသူမ်ားက သူတို႔ရဲ႕ ရာဇဝတ္မႈ ေတြကို ဖံုးကြယ္ဖို႔ အတြက္ အမွန္တရား ဆိုတာ တစ္ခုတည္း ရွိတာ မဟုတ္ဘူးဆိုတဲ့ အယူအဆကို ဝါဒျဖန္႔ ေႂကြးေၾကာ္ေနတာ ျဖစ္တယ္။ သူတို႔ ႐ႈေထာင့္က ၾကည့္တဲ့ အမွန္တရား အတိုင္း ေဆာင္ရြက္တာ ျဖစ္လို႔ သူတို႔ မလြန္ဘူး။ မမွားဘူး။ အမွန္ တရားဆိုတာ ေလာကမွာ တစ္ခုတည္းပဲ ရွိပါတယ္။ သြားတဲ့ လမ္းေၾကာင္းေတြသာ အသြယ္သြယ္ မ်ားေနတာ ျဖစ္တယ္ ဆိုတဲ့ အခ်က္ကို သေဘာေပါက္ထားဖို႔ လိုပါတယ္။ အယူဝါဒေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိေနတာနဲ႔ အမွန္တရားေတြ အမ်ားႀကီး ရွိတယ္လို႔ နားမေယာင္သင့္ဘူး။ အယူဝါဒေတြက အမွန္တရား မဟုတ္ဘူး။ အမွန္တရားကို သြားရာ လမ္းေၾကာင္း ေတြသာ ျဖစ္တယ္။ အမွန္တရားဆိုတာ ႏွစ္ခု မရွိႏိုင္ပါဘူး။


လူထုစိန္ဝင္း
(၂၀၁၀ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္လ ၃၀ ရက္ေန႔ထုတ္ the Hot News ဂ်ာနယ္မွာ ေဖာ္ျပထားတဲ့ ေဆာင္းပါး ျဖစ္ပါတယ္။ )

Read More

က်က္သေရရွိတဲ့ လူမိုက္ေတြ

ကိုယ္တိုင္ အသက္ ၇၀ တန္း လူႀကီးတေယာက္ ျဖစ္လာတဲ့အခါမွာ သတိထားမိ တာတခုက လူႀကီး ႏွစ္မ်ဳိးႏွစ္စား ရွိတယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္ျဖစ္တယ္။ တမ်ဳိးက အသက္ႀကီးလာတာနဲ႔အမွ် တေန႔တျခား ပိုပိုၿပီး ယဥ္ေက်းလိမၼာလာတဲ့ လူႀကီး ျဖစ္တယ္။


အေတြ႔အၾကံဳက သင္ခန္းစာယူတတ္

ေနာက္တမ်ဳိးကေတာ့ အသက္ႀကီးေလ တေန႔တျခား ပိုပိုၿပီး မိုက္လာတဲ့ ႀကီးမိုက္ လူႀကီး ျဖစ္တယ္။ ပထမ အမ်ဳိးအစားလူႀကီးက အေတြ႔အၾကံဳေတြထဲက သင္ခန္းစာ ထုတ္ယူတတ္တဲ့အတြက္ အျမင္မေတာ္တုိင္း ဝင္မေျပာေတာ့ဘူး။ သေဘာမက်တုိင္း ဝင္မပါေတာ့ဘူး။ "သတၱဝါတခု ကံတခုပဲ" လို႔ သေဘာထားၿပီး ဥေပကၡာ တရား လက္ကိုင္ထားတတ္တယ္။ ေရငံုႏႈတ္ပိတ္ ခပ္မဆိတ္ ေနတတ္တယ္။ စိတ္ထဲမွာ ယားက်ိယားက်ိ ျဖစ္လာရင္ေတာင္ ဝင္ၿပီး မေျပာမိ၊ မဆိုမိေအာင္၊ ကုိယ္တုိင္ဝင္မပါမိေအာင္၊ ပုတီးစိပ္လို႔ျဖစ္ေစ၊ တရားသေဘာ ဆင္ျခင္ႏွလံုးသြင္းလို႔ျဖစ္ေစ ကံသံုးပါးကို ခၽြန္းအုပ္ၿပီး ထိန္းခ်ဳပ္ထားတတ္တယ္။


ကံသံုးပါးလံုး မထိန္းခ်ဳပ္တတ္

ဒုတိယအမ်ဳိးအစားကေတာ့ ေလာကဓံရဲ႕ အထုအေထာင္း၊ အ႐ုိက္အပုတ္ေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲ ခံခဲ့ရ ခံခဲ့ရ သင္ခန္းစာ ထုတ္မယူတတ္ဘူး။ ေနာင္တလည္း မရဘူး။ ကာယကံ၊ ဝစီကံ၊ မေနာကံ သံုးပါးစလံုးကို ခၽြန္းအုပ္ မထားႏုိင္ဘူး။ အျမင္မေတာ္တာေတြ႔ရင္ ဝင္ေျပာလုိက္တယ္၊ မသင့္ေတာ္ဘူးထင္ရင္ ဝင္စြက္ လုိက္တယ္၊ မတရားဘူးထင္ရင္ ဝင္တားလုိက္တယ္၊ လူတကာရဲ႕အပူကို ကုိယ့္အပူ လုပ္ၿပီး ကုိယ့္ကိုယ္ကုိယ္ ေလာင္ၿမိဳက္ေနေစတယ္။ ကုိယ္၏ခ်မ္းသာ ျခင္း၊ စိတ္၏ခ်မ္းသာျခင္းနဲ႔ ဘဝ၏ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္းဆိုတာကို ဘယ္ေတာ့မွ မခံစားရပါဘူး။ ဒီလို လူမ်ဳိးကိုမွ လူမုိက္မေခၚရင္ ဘယ္သူ႔ကို လူမိုက္ေခၚရေတာ့မွာလဲ။


လူလိမၼာေတြက မ်ား

ဝမ္းသာရမွာလား၊ ဝမ္းနည္းရမွာလားဆုိတာ ေသေသခ်ာခ်ာ ေရေရရာရာေတာ့ မေျပာတတ္ဘူး။ လူ႔ေလာကႀကီး တခုလံုးမွာ လူလိမၼာေတြက လူမိုက္ေတြထက္ ပိုမ်ားတာကို ေတြ႔ရတယ္။ ႏိုင္ငံတုိင္း ႏုိင္ငံတုိင္းမွာ ဥေပကၡာတရားလက္ကိုင္ထား သူေတြ မ်ားၾကတယ္။ အျမင္မေတာ္တာေတြ႔လည္း ငါနဲ႔ဘာဆုိင္တာမွတ္လို႔ဆုိၿပီး မ်က္ႏွာလႊဲေနလိုက္ၾကတယ္။ မေတာ္မတရားတာေတြ ျမင္ေနရလည္း ကုိယ့္မထိ သေရြ႕ေတာ့ ဘာျဖစ္လို႔ ၾကားကေန အမုန္းခံရမွာလဲ ဆိုၿပီး ခပ္ကင္းကင္း ေနလုိက္တယ္။ ကုိယ့္ကို လက္ေတြ႔ထိလာေတာ့မွ နာရေကာင္းမွန္းသိၿပီး ေအာ္ၾက ဟစ္ၾကေလေတာ့တယ္။


အခါေႏွာင္းခဲ့ၿပီ

မႏွစ္က အေမရိကန္ႏိုင္ငံ အႏွံ႔အျပား ၿမိဳ႕ႀကီးေပါင္း ေလးငါးဆယ္မွာ လူေတြ သိန္းခ်ီပါဝင္တဲ့ စစ္ဆန္႔က်င္ေရး ဆႏၵျပပြဲေတြ ျဖစ္ခဲ့တာကို မွတ္မိၾကမွာပါ။ အဲဒါ ကိုယ့္ထိမွ နာရေကာင္းမွန္း သိၾကတဲ့ အထင္ရွားဆံုး သာဓက ျဖစ္တယ္။ အီရတ္နဲ႔ အာဖဂန္စစ္ပြဲမွာ ကုိယ့္သားေတြ၊ ကိုယ့္ခင္ပြန္းေတြ အသက္ဆံုး႐ံႈးသြားၾကရတဲ့ မိဘေတြနဲ႔ ဇနီးသည္ေတြက ဦးေဆာင္ဆင္ႏႊဲရာက လူေတြသိန္းခ်ီၿပီး ပါဝင္ဆင္ႏႊဲ လာၾကတာ ျဖစ္တယ္။ အလာေကာင္းေပမယ့္ အခါေႏွာင္းခဲ့ၿပီလို႔ ေျပာရေတာ့မွာပါ။ ေသၿပီးသူေတြျပန္မရွင္ႏုိင္ေတာ့ပါဘူး။


ဘဝေပးအသိ

အစကတည္းက တားဆီးကန္႔ကြက္ခဲ့ၾကမယ္ဆိုရင္ လူေတြ သိန္းနဲ႔ခ်ီၿပီး ေသခဲ့ၾကမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အစကေတာ့ အၾကမ္းဖက္သမား ႏွိမ္နင္းေရးတို႔၊ လူ႔အခြင့္အေရးတို႔ဆိုတဲ့ စကားေတြကို နားေယာင္ၿပီး စစ္ပြဲႀကီးေတြကို ထိထိေရာက္ေရာက္ မတားခဲ့ၾကဘူး မဟုတ္လား။ ေက်ာင္းတက္ေနဆဲ ကိုယ့္သားေတြ စစ္မႈထမ္း ဆင့္ေခၚခံရၿပီး ႏုိင္ငံရပ္ျခားမွာ ေသသြားၾကရေတာ့မွ စစ္ကို ဆန္႔က်င္ရေကာင္းမွန္း သေဘာေပါက္သြားၾကရတာကိုး။ ဘဝေပးအသိ တခုပါပဲ။ အဖိုးတန္အသိျဖစ္ေပမယ့္ ေပးလုိက္ရတဲ့တန္ဖိုးက ႀကီးလြန္းလွပါတယ္။

ဆင္ျခင္တံုသိ
အသိဆုိတာ လက္ေတြ႔ဘဝက ေပၚထြက္လာတာ မွန္ေပမယ့္ အခုလို တန္ဖိုး ႀကီးႀကီးေပးလုိက္ရတာမ်ဳိးေတာ့ မျဖစ္သင့္ဘူး။ ေရွ႕ေနာက္ေျမာ္ျမင္ စဥ္းစားတဲ့ ဆင္ျခင္တံုတရားနဲ႔လည္း အတန္အသင့္ သိႏုိင္ပါတယ္။ ဘဝေပး အသိေလာက္ ေလးနက္ခုိင္မာမႈ မရွိေပမယ့္ ဘဝေပးအသိက တန္ဖိုး ႀကီးလြန္းပါတယ္။ ဆင္ျခင္တံုသိနဲ႔ သိႏုိင္တာမ်ဳိးဆိုရင္ ဘဝမေပးဘဲ ရယူသင့္ပါတယ္။ အီရတ္နဲ႔ အာဖဂန္ကို က်ဴးေက်ာ္တုိက္ခုိက္ရင္ ဘာေတြ ျဖစ္လာႏိုင္တယ္ဆိုတာ ဆင္ျခင္တံုသိနဲ႔ အလြယ္တကူ သိႏုိင္တယ္။ ဗီယက္နမ္စစ္က အေကာင္းဆံုးသက္ေသ မဟုတ္ဘူးလား။


ဉာဏ္ရွိရင္ ေတာင္ပို႔မွန္းသိတယ္

"ဖြတ္ထြက္မွ ေတာင္ပို႔မွန္းသိတယ္" ဆိုတဲ့ စကားက ဆင္ျခင္တံုတရား ကင္းမဲ့တဲ့ လူမိုက္ေတြကို ရည္ရြယ္တဲ့ စကားျဖစ္တယ္။ အသိဉာဏ္ရွိသူမွန္ရင္ ေတာင္ပို႔ႀကီး ကိုျမင္တာနဲ႔ ေတာင္ပို႔မွန္းသိတယ္။ ဖြတ္ႀကီး ထြက္ျပစရာမလိုဘူး။ ဘုရားက ဘုရား၊ ေတာင္ပုိ႔က ေတာင္ပို႔ သိသာပါတယ္။ မွားစရာ ဘာအေၾကာင္းမွ မရွိပါဘူး။ အေရးႀကီးတာက ဘယ္ေနရာ ဘယ္ကိစၥျဖစ္ျဖစ္ ဆင္ျခင္တံုတရားနဲ႔ အသိဉာဏ္ကို အသံုးခ်တတ္ဖို႔သာ ျဖစ္တယ္။


လူလိမၼာေတြမ်ားလြန္းရင္ မေကာင္းဘူး

မဆုိင္ရင္ ဝင္မေျပာဘူး၊ ဝင္မစြက္ဘူး၊ ဝင္မပါဘူးလို႔ေနရင္းနဲ႔ ကုိယ္နဲ႔တုိက္႐ုိက္ ဆုိင္လာတဲ့အခါက်ေတာ့ အမ်ားႀကီးေနာက္က်သြားလို႔ ေနာင္တရခဲ့ရင္လည္း ဘာမွမတတ္ႏုိင္ေတာ့ပါဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ ေလာကႀကီးမွာ လူလိမၼာေတြ သိပ္မ်ားလြန္းေနရင္လည္း မေကာင္းပါဘူး။ မသူေတာ္ေတြ ႀကီးစိုးႏုိင္ပါတယ္။ မေကာင္းတာ၊ မမွန္တာ၊ မတရားတာေတြကိုေတြ႔ရင္ အမုန္းခံၿပီး ေျပာဖို႔ လိုပါတယ္။ ေလာကႀကီး လွပေစခ်င္သူ မွန္သမွ် ေျပာကိုေျပာရပါမယ္။


အနာခံဖို႔ခ်ည္းပဲ

စာနယ္ဇင္းသမားဆိုတာ မွန္တာေျပာရရင္ မုိက္လို႔ လုပ္ေနၾကသူေတြ မ်ားတယ္။ လူလိမၼာ နည္းတယ္၊ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ခ်မ္းသာတဲ့ သတင္းသမား ဘယ္ေခတ္ကမွ မရွိပါဘူး။ အမ်ားအားျဖင့္ ရရစားစားပါပဲ။ အဂၤလိပ္နယ္ခ်ဲ႕ေခတ္မွာ လူမိုက္ငွားၿပီး ဓားထိုးခံရလို႔ ေသခဲ့ရတဲ့ ဆရာသင္လို အယ္ဒီတာမ်ဳိးရွိသလို အသေရဖ်က္မႈနဲ႔ တရားစြဲခံရသူ၊ အစိုးရကို အၾကည္ညိဳပ်က္ေစမႈနဲ႔ တရားစြဲခံရသူေတြ ရွိပါတယ္။ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးတဲ့ ေနာက္ပိုင္းေခတ္ေတြမွာလည္း ေထာင္က်သူ၊ ကၽြန္းေရာက္ သူ၊ နရသိန္စံေတြ မနည္းလွပါဘူး။ အသာစံဖို႔အေၾကာင္း လံုးလံုးမရွိဘဲ အနာခံဖို႔ခ်ည္း ေနရမွာကို သိသိႀကီးနဲ႔ လုပ္ေနၾကသူေတြျဖစ္လို႔ မုိက္လို႔လုပ္တဲ့ လူမိုက္ေတြလို႔ ေျပာတာပါ။

ႏိုင္ငံက်က္သေရ တိုးေစဖို႔

ဒီလို လူမုိက္ေတြဟာ လူမိုက္ျဖစ္ေပမယ့္ က်က္သေရရွိတဲ့ လူမိုက္မ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္။ တုိင္ျပည္ႏိုင္ငံကို က်က္သေရ ရွိေအာင္ အနာခံ၊ အမုန္းခံၿပီး လုပ္ေနၾကသူေတြ ျဖစ္တယ္။ အျမင္မေတာ္တာ၊ အၾကားမေတာ္တာ မွန္သမွ်ကို သတိတရားရၿပီး ျပဳျပင္ႏုိင္ၾကေအာင္ ေထာက္ျပေနၾကတာ ျဖစ္တယ္။ ေရွးအခါကဆိုရင္ ရွင္ဘုရင္ မ်ားဟာ တုိင္းျပည္ရဲ႕အေျခအေနမွန္၊ ႏုိင္ငံသူႏိုင္ငံသားေတြရဲ႕ဘဝအမွန္ကို သိရဖို႔အတြက္ စြန္႔စြန္႔စားစားနဲ႔ ႐ုပ္ဖ်က္ၿပီး စနည္းနာထြက္ၾကရတယ္။ အခုေခတ္ေတာ့ သတင္းမီဒီယာမ်ားရဲ႕ ေက်းဇူးေၾကာင့္ တုိင္းျပည္ တျပည္လံုးရဲ႕ အေျခအေနမွန္ေတြကို ထိုင္ရာမထ သိႏုိင္ၾကတဲ့အတြက္ လုပ္သင့္လုပ္ထုိက္တာ ေတြကို ခ်က္ခ်င္းလက္ငင္း လုပ္ႏုိင္လာခဲ့တယ္။ သတင္းမီဒီယာေတြဟာ တုိင္းျပည့္လက္႐ံုးျဖစ္တယ္။ အင္မတန္ အားကိုးရပါတယ္။


ေရကင္းသံေလးနဲ႔ ခ်ီတက္ေစ

ကိုယ္တုိင္က အသက္ ၇၀ ေရာက္တဲ့အထိ မိုက္လက္စ မဆံုးေသးဘဲ အျမင္မေတာ္ တာေတြ႔တုိင္း ဝင္ဝင္ ေျပာမိ ေရးမိ ျဖစ္ေနေသးတယ္။ ေမတၱာထားၾကသူ အေပါင္းက ေစတနာအရင္းခံနဲ႔ သတိေပးၾကေပမယ့္ ေအးေအးလူလူ မေနႏိုင္ဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ ျပည္သူ႔ေခတ္ အယ္ဒီတာမ်ားက ဆုိင္းသံဗံုသံ ၾကားရင္ မေနႏုိင္ဘူး။ စိတ္ထဲမွာ ႐ိုးတိုးရြတျဖစ္ၿပီး ေျခလႈပ္ လက္လႈပ္ကေလး ဝင္လုပ္ခ်င္ေသးတယ္ ဆုိတာကို သေဘာေပါက္ နားလည္ႏုိင္တယ္။ ကုိယ္က ဒုကၡိတျဖစ္ေနလို႔ ေျခလႈပ္လက္လႈပ္ မလုပ္ႏိုင္ေပမယ့္ ေမးထိုးကေလးနဲ႔ေတာ့ အားေပးႏုိင္ပါေသးတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ရြာစား စိန္ဝံသေရ မတိမ္းမေစာင္းရေအာင္ (မဟုတ္ေသးပါဘူး) ေရကင္းသံေလးနဲ႔ ခ်ီတက္ၾကေစဗ်ား။

လူထုစိန္ဝင္း

Read More

အမွားျပင္ဆင္ခ်က္ႏွင္႔ ျပင္ဆင္စရာ

၁။ အမွားျပင္ဆင္ခ်က္

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ၆၅ ႏွစ္ေျမာက္ ေမြးေန႔ ၁၉.၀၆.၂၀၁၀ ရက္ေန႔ တြင္ တင္ခဲ႔ေသာ Happy BD Daw Aung San Suu Kyi ပို႔စ္ ၏ ၄ ပိုဒ္ေျမာက္ရွိ၊ ၄ ေၾကာင္းေျမာက္ႏွင္႔ ၅ ေၾကာင္းေျမာက္တြင္ ေရးသားထားေသာ

“ဒါေပမယ္႔ အဲ႔ဒီ ပံုႀကီးခ်ဲ႔သူေတြေၾကာင္႔ပဲ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဆိုတာ သာမန္စကားလံုး တစ္ခြန္းလိုျဖစ္ေနပါၿပီ။"

ႏွင္႔

"ကၽြန္ေတာ္တို႔ ငယ္ငယ္က ေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဆိုရင္ ေနာက္မွာ သူေျပာခဲ႔တဲ႔စကားေတြ၊ သူ႔ရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈေတြနဲ႔၊ သူ႔ရဲ႕အရည္အခ်င္းေတြ၊ ရခဲ႔တဲ႔နိုဘယ္ဆုနဲ႔ ေရးခဲ႔တဲ႔ စာအုပ္ေတြ မ်က္စိထဲ ျမင္ေစပါတယ္။“

ဟူေသာ စာေၾကာင္းမ်ားရွိ ေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟူေသာ စာလံုးအား ေဒၚ တပ္၍ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဟု ေျပာင္းလဲဖတ္ရႈပါရန္.....။


၂။ အမွားျပင္ဆင္စရာ


ေဆြးေႏြးျခင္း၊ ေျပာဆိုျခင္း၊ ေရးသားျခင္း ဆုိတာ နိုင္ငံေရးမွ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘယ္ပက္ဝန္းက်င္ ဘယ္အသိုင္းအဝိုင္းမွာျဖစ္ျဖစ္ ေကာင္းတဲ႔လုပ္ရပ္ပါ။ ဒါေပမယ္႔ မလိုအပ္ပဲ ကိုယ္႔ထက္ အသက္ေရာ၊ ဝါေရာ၊ အေတြ႕အႀကံဳေရာ အစစအရာရာ ႀကီးသူမ်ားကို ရိုင္းရိုင္းဆိုင္းဆိုင္း ေျပာဆို ဆက္ဆံစရာ မလုိပါဘူး။

အဲ႔လို ေျပာဆိုဆက္ဆံ ေရးသားလိုက္လို႔လဲ ဘာမွ ပိုေကာင္းလာတာ မရွိပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာ လူမ်ိဳးေတြရဲ႕ ထူးျခားၿပီး ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ႔ အေလ႔အထ တစ္ခုက လူႀကီးသူမ မ်ားကို ဦး တို႔ ေဒၚ တို႔ တပ္ေခၚျခင္း၊ လူငယ္မ်ားကို ေမာင္ တို႔ မ တို႔ တပ္ေခၚျခင္းပါ။ အရမ္းေကာင္းၿပီး တန္ဖိုး ဖ်က္လို႔မရတဲ႔ အစဥ္လာ တစ္ခုပါ။ ဒါေပမယ္႔ မေယာင္ရာ ဆီလူးၾကရင္း၊ တလြဲဆံပင္ေကာင္ၾကရင္း (အတိုက္အခံေတြ သိပ္ေျပာတတ္တဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳဳပ္ေအာင္ဆန္း စကား) ယဥ္ေက်းမႈ အစဥ္အလာေတြလည္း ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ဖ်က္ဆီးမွန္းမသိ ဖ်က္စီးေနၾကသူေတြကေတာ႔ အဲ႔ဒီ ျပည္ပေရာက္ အတိုက္အခံ ေတြပါပဲ။

http://www.burmese.shwe.org/cartoons/Ta%20Yote%20Gyi%20Nat%20Ka%20Kyar%20Pyi%20So%20Dawt..jpg/view


http://hsainuupan.multiply.com/journal/item/7


http://luthit.myanmarbloggers.org/2009/02/blog-post_12.html


http://www.slideshare.net/yadana8888/lizard-thein-sein


http://myanmarinmalaysia.blogspot.com/2009/09/blog-post_29.html

http://picasaweb.google.com/mr.creator2008/MrCreator#

http://zawyeaung.blogspot.com/

http://thanshwepictures.blogspot.com/

http://oppositieyes.blogspot.com/

ရလဒ္ေတြကေတာ႔ ျမင္တဲ႔အတိုင္းပါပဲ။ အဲ႔ဒီလူေတြက အစိုးရကို အတိုက္အခံလုပ္ၿပီး ဒီမိုကေရစီ အတြက္ နိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားေနၾကတာလား။ ဘာအတြက္လဲ။ အဲ႔ဒီလူေတြကို ဘာလို႔ မရံႈ႕ခ်ၾကတာလဲ။ ဘာလို႔အားေပးေနၾကတာလဲ။ ဘာလို႔ မသိက်ိဳးကၽြန္ျပဳေနၾကတာလဲ။ အဲ႔ဒီလူေတြ လက္ထဲကို အာဏာေရာက္သြားရင္ ျမန္မာနုိင္ငံႀကီး ဘာျဖစ္သြားမလဲ။ ကိုယ္ႀကိဳက္တဲ႔လူကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္၊ ဦး၊ ေဒၚ တပ္ေခၚၿပီး၊ ကိုယ္မႀကိဳက္တာနဲ႔ ဘယ္ေလာက္အသက္ႀကီးႀကီး ရိုင္းရိုင္းစိုင္းစိုင္း ေျပာဖို႔ ဝန္မေလးတာ၊ ညစ္ညစ္ညမ္းညမ္းဆက္ဆံတာက တရားနည္းလည္းက်တာလား။ ဘာမွလုပ္ပိုင္ခြင္႔မရွိခ်ိန္မွာေတာင္ သူ႔ဖက္ကိုယ္႔ဖက္ ခြဲျခားၿပီး ဆက္ဆံတတ္ေနသူေတြက ဒီမိုကေရစီ ယူေပးနိုင္ၾကပါ႔မလား။ အတိုက္အခံေတြ ယံုၾကည္ အားကိုးတဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကေရာ အဲ႔ဒီလိုလုပ္ဖို႔ သင္ေပးထားလို႔လား။ အဲ႔လိုလုပ္ေနတာကို အားေပးလို႔လား။

ဒါေတြက ေဆြးေႏြးျခင္းလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ သတင္းလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ အတင္း သက္သက္ေတြပါ။ သတင္းထက္ အတင္းကို ပိုစိတ္ဝင္စားေနၾကတဲ႔ ျမန္မာ႔နုိင္ငံေရးေလာကအတြက္ ဒါေတြကို အတိုက္အခံပက္ဝန္းက်င္အားလံုးက လက္ခံေနၾကတယ္။ အဲ႔ဒီ အတိုက္အခံေတြ အဲ႔ဒီစိတ္ဓာတ္ေတြနဲ႔ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ ထိုက္တန္လား။ အဲ႔ဒီလူေတြက နိုင္ငံကို ဘယ္လိုမ်ား လုပ္ေပးနိုင္မွာတဲ႔လဲ။ သူမ်ားကို မကယ္တင္ခင္၊ ကိုယ္႔စိတ္ဓာတ္ေတြကိုျပဳျပင္ၿပီး ကိုယ္႔ကိုယ္ကို အရင္ ကယ္တင္ၾကပါအံုး ဒီမိုအတိုက္အခံ ေဒၚလာစား အေပါင္းတို႔။...။

Myanmar Express

Read More

နိုုင္ငံေရးသမားဆိုသည္မွာ

ကိုယ္တိုင္လည္း ဘာတစ္ခုမွမလုပ္နိုင္ဘူး။ ဝင္လုပ္နိုင္ဖို႔လည္း သတၱိမရိွဘူး။ လုပ္နိုင္တဲ႔ အရည္အခ်င္းလည္း မရွိဘူး။ လုပ္ေနတဲ႔လူေတြကို ဒီဟာလုပ္ရင္ လုပ္ျပန္ၿပီ၊ ဟိုဟာ မလုပ္ရင္ မလုပ္ျပန္ဘူး။ ေဘးကေန ၾကည္႔ၿပီး ဘုေတာ ေနသူမ်ား ကို ဒီမိုကေရစီ နိုင္ငံေရး အတိုက္အခံမ်ားဟုေခၚသည္။

Read More

Happy BD Daw Aung San Suu Kyi

Happy Birthday ပါ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္။ ခုဆိုရင္ အသက္ ၆၅ ႏွစ္ေတာင္ရွိၿပီဆိုေတာ႔ ေတာ္ေတာ္မငယ္ေတာ႔ပါဘူး။ ဘုရားနဲ႔၊ တရားနဲ႔ ေနသင္႔ခ်ိန္လည္း ေရာက္ေနပါၿပီ။ လူ႔ဘဝ သက္တမ္း သံုးပံုတစ္ပံုကို အက်ယ္ခ်ဳပ္ထဲမွာ က်ခံေနရတာကိုေတာ႔ တကယ္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိပါတယ္။ ဥပေဒရဲ႕အထက္မွာ ဘာမွမရွိဘူး ဆိုတဲ႔အတိုင္း၊ ဒီကိစၥကိုေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း ဘာမွဝင္မေျပာနိုင္ဘူး။ ဝင္ေျပာေနၾကတဲ႔လူေတြရွိပါတယ္၊ ၾကားေအာင္ေျပာလိုက္၊ မၾကားေအာင္ေျပာလိုက္။ လက္သီးပုန္းျပလိုက္၊ ”ခ်က္ခ်င္းလႊတ္ ခ်က္ခ်င္းလႊတ္” ေအာက္လိုက္ လုပ္သူေတြလည္းရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ အခ်ိန္ကုန္၊ လူပန္း၊ အလုပ္ပ်က္၊ စရိတ္တက္တာပဲ အဖက္တင္တာပါ။ အမွန္တကယ္လြတ္ေျမာက္ဖို႔ဆိုတာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေပၚမွာပဲ မူတည္တာပါ။ ဒီေတာ႔ ကိုယ္႔ရဲ႕ လြတ္လပ္မႈကို ကိုယ္ကိုယ္တိုင္မွ တန္ဖိုးမထားရင္ ေဘးလူေတြက ဘာမွလုပ္လို႔မရပါဘူး။ ဒီေတာ႔ အျမန္လြတ္ေျမာက္ေအာင္ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ႀကိဳးစားသင္႔ပါတယ္။ ထပ္ၿပီးေတာ႔လည္း အျပစ္ေတြ မလုပ္ပါနဲ႔ေတာ႔။

လူတိုင္းမွာ အမွားနဲ႔ မကင္းပါဘူး။ အမွားတိုင္းမွာလည္း သူ႔နည္းသူ႔ဟန္နဲ႔ ျပန္ေက်နုိင္ပါတယ္။ အမွားေတြအတြက္ ျပန္ေက်ၿပီး စိတ္သစ္လူသစ္နဲ႔ လြတ္ေျမာက္လာမယ္႔ေန႔ကို ကၽြန္ေတာ္ ႀကိဳဆိုေနပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ကၽြန္ေတာ္ ေလးစားတဲ႔ အခ်က္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။ ရံႈ႕ခ်တဲ႔ အခ်က္ေတြလည္းရွိပါတယ္။ ဒါကေတာ႔ အေကာင္းနဲ႔အဆိုးဆိုတာ ဒြန္တြဲေနတာဆိုေတာ႔ ဒီလိုပဲျဖစ္ရမွာပါ။

ေနာက္ထပ္ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ခု သတိထားမိတာက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ေကာင္းတဲ႔ ဂုဏ္ပုဒ္ေတြကို ေလွ်ာ႔က်ေစတဲ႔ အခ်က္ပါ။ အဲ႔ဒါက အျခားမဟုတ္ပါဘူး။ ေန႔စဥ္ႏွင္႔ အမွ် လူတိုင္းသိၿပီးသားေတြကို အသစ္ျပန္လုပ္ေနျခင္း၊ အရမ္းအမြမ္းတင္ျခင္းေတြ က ဂုဏ္အရွိန္ပိုတက္မလာပဲ လူျမင္ကပ္စရာျဖစ္ေစပါတယ္။ ကမာၻႀကီးမွာ ပညာရွိေတြေျပာခဲ႔သမွ် တန္ဖိုးရွိတဲ႔ ဒႆန စကားစုေတြ တစ္ပံုႀကီးရွိပါတယ္။ အဲ႔ဒီ အေတြးအေခၚပညာရွိေတြ ေသဆံုးသြားလည္း အဲ႔ဒီ စကားစု ေတြက က်န္ေနတာပါပဲ။ တကယ္ေကာင္းမြန္တဲ႔ စကားလံုးေတြကို ဘယ္သူမဆို လက္ကိုင္ထားၾကတာပါ။ ဒါေပမယ္႔ ယေန႔ခ်ိန္မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ပါးစပ္က ဘာစကားပဲထြက္ထြက္၊ ဘယ္လိုအျပဳအမူပဲလုပ္လုပ္ ေဘးလူေတြက လိုက္ၿပီး ပံုႀကီးခ်ဲ႔ေနေတာ႔ ေကာင္းတဲ႔စကားေတြပါ တန္ဖိုးက်ကုန္ေတာ႔တာပါပဲ။

ယေန႔အင္တာနက္ေပၚမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဘာတစ္ခုမွ မလုပ္ပါဘူး။ ျမန္မာနိုင္ငံတြင္းမွာ၊ အစိုးရ လက္ေအာင္ခံေတြနဲ႔ တပ္မေတာ္သားေတြ အေပၚမွာလည္း ဘာမွမလုပ္ပါဘူး။ တစ္ႀကိမ္တစ္ခါမွ ဆက္ဆံရတာလည္း မရွိခဲ႔ဖူးပါဘူး။ ဒါေပမယ္႔ အဲ႔ဒီ ပံုႀကီးခ်ဲ႔သူေတြေၾကာင္႔ပဲ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဆိုတာ သာမန္စကားလံုး တစ္ခြန္းလိုျဖစ္ေနပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ငယ္ငယ္က ေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဆိုရင္ ေနာက္မွာ သူေျပာခဲ႔တဲ႔စကားေတြ၊ သူ႔ရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈေတြနဲ႔၊ သူ႔ရဲ႕အရည္အခ်င္းေတြ၊ ရခဲ႔တဲ႔နိုဘယ္ဆုနဲ႔ ေရးခဲ႔တဲ႔ စာအုပ္ေတြ မ်က္စိထဲ ျမင္ေစပါတယ္။ ခုေတာ႔ ဆုေတြကလည္း ဘာမွမလုပ္ပဲရေန၊ ခ်ီးမြမ္းခန္းေတြကလည္း ဘာမွမလုပ္ပဲ ဖြင္႔ေနၾကေတာ႔ ခုဆို အရင္ဟာေတြပါ ေမွးမွိန္ေနပါၿပီ။

ယေန႔နို္င္ငံေရးေလာကမွာ ထူးထူးျခားျခားျဖစ္သမွ်ကို အလွ်င္မွီေအာင္ ေဒၚလာစား အတိုက္အခံေတြက ပိုစ္႔တင္ၾကပါတယ္။ ဘာမွတင္စရာမရွိလို႔ ေအးေနခ်ိန္မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ မိႈတက္ေနတဲ႔ ဖိုင္ေတြ တင္ၾကျပန္ေရာ။ အဲဒီေတာ႔ စာဖတ္သူေတြကလည္း မ်က္မုန္းက်ိဳးလာေတာ႔တာပါပဲ။

ေနာက္ထပ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ခိုင္းႏိႈင္းလို႔ရတဲ႔ တျခားလူေတြကေတာ႔ ရုရွားက စစ္ဗိုလ္ေတြပါပဲ။ သူတို႔လည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လိုပဲ နုိင္ငံေရးနဲ႔ပက္သက္ၿပီး ဘာမွ မလုပ္ၾကပါဘူး။ နဲနဲေတာ႔ ကြာတာေပါ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က အထဲမွာ လုပ္ခြင္႔မရလို႔ မလုပ္ရတာ၊ ရုရွားက စစ္ဗိုလ္ေတြက စိတ္မဝင္စားလို႔ မလုပ္က်တာ (ကၽြန္ေတာ္႔အထင္ပါ၊ ဘာလို႔မလုပ္ၾကလဲ သူတို႔ပဲ သိမွာပါ)။ ဒါေပမယ္႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေၾကာင္း ေလွ်ာက္ၿပီးအမြမ္းတင္သူေတြ၊ နာမည္နဲ႔လုပ္စားသူေတြ၊ ေပါေပါေလွ်ာေလွ်ာ ေလွ်ာက္ေပးေနတာေတြေၾကာင္႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ျပည္တြင္း ျပည္ပက တပ္မေတာ္သားေတြနဲ႔ ေအးရာေအးေၾကာင္း ေနသူေတြက မ်က္မုန္းက်ိဳးရပါတယ္။ အမွန္ေတာ႔ သူတို႔ေတြနဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဘာမွကို ဆက္ဆံမႈမရွိတာပါ။ ဒါေပမယ္႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ခမ်ာ အျမင္မၾကည္ခံရပါတယ္။ အဲ႔လိုပဲ ရုရွားက စစ္ဗိုလ္ေတြမွာလည္း သူတို႔ ခုခ်ိန္ထိ ဘယ္သူ႔ကိုမွ ဒုကၡမေပး၊ ဘယ္သူ႔ကိုမွ မညွင္းပမ္းရေသးဘူး။ စစ္ဗိုလ္ျဖစ္ၿပီး ပညာေတာ္သင္ ေရာက္လာသူေတြကို အျမင္မၾကည္ျဖစ္ၾကျပန္ပါတယ္။ အမွန္တကယ္ ေသခ်ာ စဥ္းစားၾကည္႔ေတာ႔။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဆိုတာကလည္း မ်က္မုန္းက်ိဳးစရာ လူမဟုတ္သလို၊ ရုရွား ေရာက္ ျမန္မာစစ္ဗိုလ္ေတြက အျမင္မၾကည္သင္႔တဲ႔လူေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ ႏွစ္ဖက္လံုးက ကိုယ္႔ဘာကို ေအးရာေအးေၾကာင္းေနသူေတြပါ။ ေနာက္တစ္ခု သူတို႔ တူတာ တစ္ခုက အထက္မွာ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာခဲ႔သလိုပဲ အင္တာနက္ေပၚမွာ ေရးစရာမရွိရင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေၾကာင္း ဒါမွမဟုတ္ ရုရွားက စစ္ဗိုလ္ေတြ အေၾကာင္း ေရာက္လာျခင္းပါပဲ။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ကၽြန္ေတာ္ေလးစားပါတယ္။ ယေန႔ သူ႔နာမည္နဲ႔ လုပ္စားသူေတြနဲ႔ သူ႔အေၾကာင္းေကာင္းေၾကာင္းေတြ ဖတ္ရလို႔၊ ေန႔စဥ္ႏွင္႔အမွ် ဆု ေတြ ရေနလို႔မဟုတ္ပါဘူး။ သူ႔ရဲ႕ အရင္တုန္းက ေကာင္းခ်က္ေတြနဲ႔ေလးစားတာပါ။ ဒီေန႔ ဒီလိုျဖစ္ေနတာကလည္း သူ႔ရဲ႕ ဘုန္းကံနဲ႔ ပညာအရင္အခ်င္းေတြေၾကာင္႔ နာမည္က်န္ခဲ႔တာပါ။ အဲ႔လိုပဲ ရုရွားက စစ္ဗိုလ္ေတြကိုလည္း ေလးစားပါတယ္ သူတို႔လည္း ဒီေန႔ ဒီခ်ိန္ မွာ ခုလို အဆင္႔ျမင္႔ပညာေတြ သင္ေနရတာက သူတို႔ရဲ႕ ဘုန္းကံနဲ႔ ပညာအရည္အခ်င္းေၾကာင္႔ပါပဲ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကမွာ က်လူ တစ္ေယာက္ျဖစ္ေနပါၿပီ။ ရုရွားက စစ္ဗိုလ္ေတြက တက္လူေတြဆိုေတာ႔ ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ ပိုၿပီးအားကိုးရမွာပါ။ ေနာက္ဆံုးတစ္ခုက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို သူနဲ႔ မဆိုင္တဲ႔ အျခားျဖစ္ပ်က္ေတြေၾကာင္႔ မမုန္းသင္႔သလို၊ ရုရွားကစစ္ဗိုလ္ေတြကိုလည္း သူတို႔နဲ႔ မဆိုင္တဲ႔ အျခား ပုဂၢိဳလ္ဆြဲေတြေၾကာင္႔ မမုန္းသင္႔ပါဘူး။ အသိပညာနဲ႔ အေတြးအေခၚ ျမင္႔မားသူေတြကလည္း ဘယ္ေတာ႔မွ အဲ႔လိုမလုပ္ပါဘူး။ ဒီေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ေလးစားသူေတြရဲ႕ မေကာင္းသတင္းေတြကို ေရွာင္ၾကဖို႔ နည္းလမ္း တစ္ခုပဲ လိုတာပါ။ အဲ႔ဒါေတာ႔ အဓိပၸါယ္မရွိပဲ အစိုးရကို တိုက္ခိုက္ခ်င္တာနဲ႔ ရုရွားက စစ္ဗိုလ္ေတြကို ထိပါးမုန္းတီးေအာင္လုပ္တာေတြကို ေဒၚလာစား အတိုက္အခံတို႔ ရပ္တမ္းကရပ္ၾကၿပီး၊ ဒီမိုအတိုက္အခံေတြကို မေက်နပ္လို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို အဆိုးျမင္တဲ႔ စကားေတြနဲ႔ အနိုင္ယူတတ္တဲ႔ ရုရွားကစစ္ဗိုလ္ေတြကလည္း ရပ္တမ္းကရပ္ဖို႔ပါပဲ။ နိုင္ငံသားခ်င္း၊ နိုင္ငံခ်စ္သူခ်င္း ေသခ်ာတယ္ဆိုရင္ အားလံုးလက္တြဲၿပီး ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ ပူးေပါင္းသင္႔ပါတယ္။ ဒါဆိုရင္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ထဲက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လည္း ေက်နပ္မွာပါ။

Read More

ကန္႔ကြက္လိုက္သည္

၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲအား ကန္႔ကြက္လိုက္သည္။

၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒ အား ဆန္႔က်င္လိုက္သည္။

ဆႏၵခံယူပြဲအား နိုး (No) လိုက္သည္။

အစိုးရ ဘာပဲလုပ္လုပ္ ဆန္႔က်င္ကန္႔ကြက္သည္။

အစိုးရ ဘာပဲလုပ္လုပ္ ကန္႔ကြက္ရံႈ႕ခ်သည္။

အစိုးရတင္မဟုတ္ အစိုးရကို မဆန္႔က်င္သူအားလံုးသည္ လူဆိုးမ်ားျဖစ္ၾကသည္။

ဖိုးလျပည္႔၏ သူငယ္ခ်င္းမိန္းခေလးမ်ားသည္ မိန္းမပ်က္မ်ားျဖစ္ေၾကာင္း ေၾကျငာလိုက္သည္။

ဦးသန္းေရႊသမီး လူသိရွင္ၾကား မဂၤလာေဆာင္ျခင္းကို ရံႈ႕ခ်ၿပီး၊ ဦးသိန္းစိန္သမီး လူမသိေအာင္ မဂၤလာေဆာင္လိုက္ျခင္းကိုလည္း ရႈံ႕ခ်လိုက္သည္။

အစိုးရကို ဆန္႔က်င္သူအားလံုးကို ဘယ္ေလာက္ သိမ္ဖ်င္းတဲ႔လူျဖစ္ျဖစ္ ႀကိဳဆိုဂုဏ္ေဖာ္၍ သူေကာင္းျပဳလိုက္သည္။

ဘေလာ႔စာမ်က္ႏွာေပၚတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းပံု ႏွင္႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ပံု တင္ထားသူမ်ားသာလွ်င္ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ ရွိသူမ်ားျဖစ္ၾကသည္။ သူရဲေကာင္းမ်ားျဖစ္ၾကသည္။

စီပြားေရးအားလံုးကို ခ်ဳပ္ကိုင္ထားတုန္းက ကန္႔ကြက္သည္၊ အခု ျပည္သူေတြကို ခြဲေပးျခင္းကို ဆန္႔က်င္လိုက္သည္။

ေရြးေကာက္ပြဲ မလုပ္ခင္တုန္းက ရွံဳ႕ခ်သည္၊ အခု လုပ္မည္ဆိုျခင္းကို ဘူး ခံလိုက္သည္။

အစိုးရႏွင္႔ အစိုးရကို မဆန္႔က်င္သူမ်ား လွဴတန္းမႈမ်ားသည္ ေစတနာ မပါၾကေသာေၾကာင္႔ ကုသိုလ္မရပဲ၊ အစိုးရကို ဆန္႔က်င္ၿပီး လွဴေသာသူမ်ားသာ ေစတနာပါသျဖင္႔ ကုသိုလ္ေတြ ရၾကမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ယံုၾကည္ၾကသည္။

အစိုးရကို ဆန္႔က်င္မေရးေသာ ဘေလာ႔အားလံုးမွ ေရးသမွ် ပိုစ္႔အားလံုးသည္ လိမ္ညာျခင္းသာျဖစ္ေၾကာင္း ျပန္ေရးျခင္း၊ စီေဘာက္စ္မ်ားတြင္ ဆဲဆိုျခင္းမ်ားကို လုပ္ေဆာင္သင္႔သည္။

အစိုးရကို ဆန္႔က်င္ေရးသားေသာ ဘေလာ႔မ်ားမွ ပိုစ္႔အားလံုးသည္ (မူလတန္းတုန္းက သင္ခဲ႔ရေသာ ကဗ်ာကို ပို႔စ္တင္ထားျခင္းမွစၿပီး) အံ႔ၾသခ်ီးက်ဴး ေလးစားထာက္ခံရမည္။ ကြန္းမန္႔ေတြ ေသာက္ေသာက္လဲ ေပးသင္႔သည္။

အစိုးရကို ဆန္႔က်င္သည္႔ ကြန္းမန္႔မ်ားအားလံုးကို ႀကိဳဆိုသည္။ မိမိကိုယ္ ေထာက္ခံေသာ ကြန္းမန္႔မ်ားႏွင္႔ စီေဘာက္စ္တြင္ ေရးသားခ်က္မ်ားကို ဝမ္းသာအားရ ႀကိဳဆို reply ျပန္သည္။

အစိုးရကို မဆန္႔က်င္ေသာ ကြန္းမန္႔မ်ားကို ကန္႔ကြက္သည္။ မိမိအား ကန္႔ကြက္ေသာ ကြန္းမန္႔မ်ားႏွင္႔ စီေဘာက္စ္တြင္ ေရးသားခ်က္မ်ားကို ဖ်က္ပစ္ျခင္း၊ မတင္ေပးျခင္းမ်ား လုပ္ရမည္ ျဖစ္သည္။

မည္သည္႔ အစိုးဆန္႔က်င္သည္႔ အဖြဲ႔အစည္းမွမဆို အစိုးရကို ဆန္႔က်င္ကန္႔ကြက္ေၾကာင္း စာရြက္ေပါတိုင္းထုတ္ျပန္သည္႔ ေၾကျငာခ်က္အားလံုးကို ပိုစ္႔တစ္ခုတင္၍ ႀကိဳဆိုလိုက္သည္။

မွတ္ခ်က္။ ။ အထက္ပါ ႀကိဳဆိုခ်က္၊ ကန္႔ကြက္ခ်က္၊ ရံႈ႕ခ်ခ်က္နွင္႔ ဆန္႔က်င္ခ်က္မ်ားသည္ အဓိပၸါယ္ရွိေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္ ရွိျခင္းေၾကာင္႔မဟုတ္၊ အႀကိမ္ႀကိမ္အစည္းအေဝးလုပ္ၿပီး ေဆြးေႏြးညွိနႈိင္းတိုင္ပင္လို႔ရေသာ ရလဒ္မ်ားမဟုတ္၊ ကၽြန္ုပ္တို႔ ၏ နိုင္ငံေရးအသိ နိုင္ငံေရးသတိရွိျခင္းေၾကာင္႔ မဟုတ္၊ ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ ဦးေနာက္မ်ားမွ စဥ္းစားဆင္ျခင္၍ ရရွိလာေသာ ရလဒ္မ်ား မဟုတ္ ေၾကာင္း ဝန္ခံပါသည္။ အားလံုးသည္ သူမ်ားေယာင္လို႔ လိုက္ေယာင္ျခင္းမ်ားႏွင္႔ ေဒၚလာရရွိေရးအတြက္ သာ ဆန္႔က်င္ကန္႔ကြက္ရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

Myanmar Express

Read More

ဘယ္သူပို ခရီးေရာက္လဲ

အတိုက္အခံေတြအေနနဲ႔ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ေက်ာ္ လႈပ္ရွားခဲ႔ေပမယ္႔ ခုထိ ေရွ႕ကို တစ္လွမ္းမွကို မေရာက္ေသးပါဘူး။ အတိုက္အခံေတြရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈ ဘယ္မွာလဲ၊ ဘာလဲ ဆိုတာ ျပစရာ တစ္ကြက္မွကို မရွိပါဘူး ေအာင္ျမင္မႈ ေသးေသးေလးေတာင္ မရွိပါဘူး။ ျပည္တြင္းက အျပစ္မဲ႔ ျပည္သူေတြ ပုိၿပီး ဒုကၡေရာက္ရတာနဲ႔ နိုင္ငံသိကၡက်တာပဲ အဖက္တင္တယ္။ အထူးသျဖင္႔ ျပည္ပကေန ေလနဲ႔ တိုက္ပြဲဝင္ေနသူေတြ၊ ဘေလာ႔ေပၚကေန ကီးဘုတ္နဲ႔ တိုက္ပြဲဝင္ေနသူေတြအေနနဲ႔ သံေဝဂ ေတြလည္း ရသင္႔ပါၿပီ။

အေဝးကေန ေလးေထာင္႔ ဘီးႀကီးေပၚထိုင္ၿပီး ျပည္တြင္းကလူေတြကို အမ်ိဳးမ်ိဳးဆူေအာင္လုပ္၊ ပ်က္စီးေအာင္ လုပ္ေနတဲ႔ ေရွ႕မေရာက္တဲ႔နည္းလမ္းေတြ၊ အစိုးရလုပ္သမွ် အျပစ္ထိုင္ေျပာေနတဲ႔ နည္းလမ္းေတြလည္း ဘယ္ျပည္သူကမွ အယံုအၾကည္မရွိေတာ႔ပါဘူး။ ကိုယ္႔သက္သာမႈ ကိုယ္ရွာၿပီး အစြမ္းအစ မရွိလို႔ ေလးေထာင္႔ဘီး ေပၚထိုင္ခ်င္ထိုင္ေနပါ။ ေျဖးေျဖးသြားေနတဲ႔လူေတြကိုေတာ႔ မိန္းမတစ္ေယာက္လို အတင္းခ်မေနပါနဲ႔ေတာ႔။ တကယ္ အရည္အခ်င္း ရွိရင္ ဒီထက္ေကာင္းၿပီး ေရွ႕ေရာက္မယ္႔ နည္းလမ္းနဲ႔ သက္ေသျပပါ။ ကိုယ္တုိင္ ဝင္လုပ္ၿပီး သက္ေသျပပါ။ ျပည္သူေတြ ယံုၾကည္လက္ခံ လာေအာင္ သက္ေသျပပါ။ အေဝးကေန ေလနဲ႔ ေအာ္ေနတာေတြ၊ စာေရး တိုက္ခိုက္ေနတာေတြ ရပ္ၿပီး လူကိုယ္တိုင္ သြားလႈပ္ရွားၾကပါ။ အင္တာနက္ေပၚမွာပဲ သူရဲေကာင္း လုပ္မေနၾကပါနဲ႔ေတာ႔ ဒီမို အတိုက္အခံ ေလတိုက္ပြဲဝင္ အေပါင္းတို႔.....။

Myanmar Express

Read More

ေဒၚလာစား အတိုက္အခံဘေလာ႔ဂါတစ္ဦးနွင္႔ ေတြ႔ဆံုျခင္း(၂)

ဂ်ပန္ နိုင္ငံေရာက္ ေဒၚလာစား အတိုက္အခံ ဘေလာ႔ဂါ ေဟာင္း တစ္ဦးနဲ႔ ေတြ႔ဆံုးျခင္း အေၾကာင္းကို ဒီေနရာ မွာ ေဖာ္ျပခဲ႔ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ ယခု ေနာက္တစ္ခါ မေလးရွားေရာက္ အမွန္တရားကို ျမတ္နိုးသူ ဘေလာ႔ဂါ တစ္ဦးနဲ႔ ေတြ႔ဆံုျခင္းကို ဆက္လက္ ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္...။


Q - အရင္ဆံုး နာမည္နဲ႔ လိပ္စာကို စာဖတ္သူေတြသိေအာင္ ေျပာပါအံုး ညီ။
A - ရန္ေအာင္ လို႔ပဲ မွတ္ထားပါ။ လိပ္စာနဲ႔ အီးေမးကိုေတာ႔ အားလံုးသိေအာင္ ေျပာနိုင္ဖို႔ အခက္ခဲ ရွိေသးတာရယ္၊ ေလာေလာဆယ္ ကၽြန္ေတာ္ ဒီအလုပ္၊ ဒီပက္ဝန္းက်င္မွာ ရွိေနေသးတာရယ္ေၾကာင္႔ပါ။


Q - ညီေလး အသက္က ၂၃ ႏွစ္ေနာ္။
A - ဟုတ္ပါတယ္။


Q - မေလးရွားကို ေရာက္ေနတာ ၾကာၿပီလား
A - သိပ္မၾကာေသးပါဘူး


Q - သိပ္မၾကာေသးဘူးဆိုတာ ဘယ္ႏွႏွစ္ေလာက္ ရွိၿပီလဲ
A - ၃ ႏွစ္ ပါ။


Q - ညီေလး အလုပ္နဲ႔ ပက္သက္ၿပီးေျပာပါအံုး။
A - ေလာေလာဆယ္ နိုင္ငံေရး အတိုက္အခံ ဘေလာ႔ေရးေနပါတယ္။


Q - အစ္ကိုေမးတဲ႔ အလုပ္ဆိုတာ။ စီးပြားေရး အလုပ္အကိုင္တစ္ခုခု၊ အသက္ေမြးဝမ္းေၾကာင္းအလုပ္အကိုင္ တစ္ခုခုကို ေျပာတာပါ။
A - ဟုတ္ပါတယ္။ အားလံုးအတြက္ က်ေနာ္ နိုင္ငံေရးအတိုက္အခံ ဘေလာ႔ေရးေနတာပါ။


Q - စီးပြားေရးအတြက္ ဘေလာ႔ေရးတာေပါ႔ေနာ္။ ဒါဆို ညီေလးက။
A - အဲ႔လို ေျပာလို႔ရပါတယ္။ အားလံုးလည္း အဲ႔လိုပဲ လုပ္ေနတာပါ။ တခ်ိဳ႕ကေတာ႔ အဖြဲ႔နဲ႔ အစည္းနဲ႔ေပါ႔။


Q - ညီေလး အခု လို ဘေလာ႔ေရးေတာ႔ တစ္ေယာက္တည္း ေရးတာလား၊ အဖြဲ႔အစည္းနဲ႔ ေရးတာလား။
A - ေလာေလာဆယ္ေတာ႔ အဖြဲ႔အစည္း မရွိပါဘူး။ အခ်ိတ္အဆက္ေတာ႔ ရွိတာေပါ႔ဗ်ာ။ အခ်ိတ္အဆက္ရွိမွလည္း ဒီအလုပ္က လုပ္လို႔ရတာေလ။ ဘေလာ႔ကေတာ႔ တစ္ေယာက္တည္း ေရးတဲ႔ ဘေလာ႔ပါ။


Q - တစ္ေယာက္တည္း ေရးတာနဲ႔ အဖြဲ႔လိုက္ေရးတာက ဘယ္လိုကြာလဲ
A - တခ်ိဳ႕ကေတာ႔ အဖြဲ႔လိုက္ရွိတယ္ဗ်၊ အဖြဲ႔လိုက္က သက္သာတယ္၊ ဘေလာ႔ ၁၀ ခုေလာက္ကို ကိုယ္က author ယူထားေတာ႔ ပိုစ္႔တစ္ခု ေလာက္ရရင္ ၁၀ ခု လံုးမွာ တင္လိုက္ရတယ္။ အဖြဲ႔ဝင္ ၁၀ ေယာက္ဆိုေတာ႔ သူမ်ားေတြတင္ခ်ိန္မွာ နားလို႔ရတာေပါ႔။ တစ္ေယာက္တည္းကေတာ႔ ပိုစ္႔ရွာရတယ္။ ကိုယ္ဘာကိုယ္ကေတာ႔ နိုင္ငံေရးလည္း နားမလည္၊ သမိုင္းလည္း ေကာင္းေကာင္းမသိ၊ ပညာအရည္အခ်င္းကလည္း သိပ္မရွိေတာ႔ မေရးနိုင္ဘူး။ သတင္းဌာနေတြလိုက္ဖတ္ၿပီး သူမ်ားထက္ ဦးေအာင္ ေကာ္ပီ ကူးရတာေပါ႔။


Q - ဒါဆို အဖြဲ႔နဲ႔ ေရးတာ ပိုသက္သာတာေပါ႔။ ဘာလို႔ ညီေလးက တစ္ေယာက္တည္း ေရးတာလဲ
A - အဓိကကေတာ႔ ေအးေဆးေနခ်င္လို႔ပါ။ စရင္းဇယား မရႈပ္ခ်င္တာလည္းပါတယ္။


Q - အတူေရးတဲ႔ လူေတြနဲ႔ စာရင္းရႈပ္တာကို ဆိုလိုတာလား
A - အကုန္ေပါ႔ဗ်ာ။ အစ္ကိုလည္း ၾကားဖူးမွာပါ နစ္ေနမန္းနဲ႔ အာဇာနည္ တို႔ ျဖစ္သလိုေပါ႔


Q - ေအာ္... ဟုတ္တယ္..။ ၾကားေတာ႔ ၾကားမိလိုက္တယ္ ေသခ်ာမသိဘူး။ ျပာျပပါအံုး။
A - ေျပာရရင္ အရွည္ႀကီးဗ်။ အတိုဆံုးေျပာရရင္ေတာ႔ နစ္ေနမန္း ဆိုတာက ဘုန္းႀကီးအေရးအခင္းမွာ ေန႔ခ်င္းညခ်င္း နာမည္ႀကီးသြားတာဗ်။ သူနာမည္ ႀကီးတာကလည္း အဖြဲ႔ဝင္ေတြအားလံုးက အခ်ိန္နဲ႔ တေျပးညီ သတင္းေတြ၊ ဓာတ္ပံုေတြ အလွ်င္အျမန္ပို႔ေပးလို႔ ပါ။ သူက ဘာမွ စိုက္ရတာ မဟုတ္ဘူး။ ဘေလာ႔ေပၚ တင္ေပးရံုေလးပါ။ ဒါေပမယ္႔ ဘုန္းႀကီးအေရးအခင္းအၿပီး သူတို႔ အဖြဲ႔ေတြ ေထာက္ပံ႔ေၾကးေတြ ပိုးစိုးပက္စက္ရေတာ႔ ကိုနစ္ႀကီးက သူ႔အဖြဲ႔ေတြကို နဲနဲေလးပဲ ခြဲေပးတယ္ေလ။ အဲ႔ဒီမွာ အခ်င္းခ်င္း အႀကီးအက်ယ္ ျပႆနာ တက္ၾကတာပါ။ အာဇာနည္ ဘေလာ႔က အဖြဲ႔ဝင္ေတြကဆိုရင္ ကိုနစ္ ကို ဓါးက်ိန္းက်ိန္းထားတာ။


Q - ဒါဆိုရင္ေတာ႔ နစ္ေနမန္း မွားတာေပါ႔။ မလုပ္သင္႔ဘူးေနာ
A - အဲ႔ခ်ိန္တုန္းက သူနဲ႔ မႆဒၵါ နဲ႔ ကိစၥရႈပ္ေနခ်ိန္ျဖစ္တာကတစ္ေၾကာင္း၊ တျခား NLD-LA ေတြက သူ႔ထက္ ပိုရေနတာေတြက တစ္ေၾကာင္း ဆိုေတာ႔ သူလည္း မေပးခ်င္ေတာ႔တာထင္ပါတယ္။


Q - အစ္ကိုလည္း အဲ႔ဒါ ေမးမလို႔။ နစ္ေနမန္းနဲ႔ မႆဒၵါ ကိစၥ ညီ သိလား။
A - အဲ႔ဒါက်ေတာ႔ လူမႈေရး ကိစၥျဖစ္သြားၿပီဗ်။ အစ္ကိုသိခ်င္ရင္ေတာ႔ ေျပာျပပါမယ္။ ဘေလာ႔ေပၚေတာ႔ မတင္ေစခ်င္ဘူး။


Q - အစ္ကို နားလည္ပါတယ္ ညီ။ ဘေလာ႔ ေရးဖို႔ စၿပီး စီစဥ္ေတာ႔ အခ်ိတ္အဆက္လိုတယ္လို႔ ေျပာခဲ႔တယ္ေနာ္။ အခ်ိတ္အဆက္ဆိုတာ ဘယ္လိုအခ်ိတ္အဆက္ေတြလဲ
A - အခ်ိတ္အဆက္ကေတာ႔ မ်ိဳးစံုပဲ။


Q - နဲနဲေလာက္ ေျပာျပလို႔ ရမလား စာဖတ္သူေတြလည္း နားလည္သြားေအာင္
A - ဒီမွာက အမ်ားႀကီးပဲဗ်။ တခ်ိဳ႕ လူေတြ လုပ္သြားတာေတြဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မသိတဲ႔နည္းေတြနဲ႔ လုပ္သြားတာ။


Q - လုပ္သြားတာဆိုတာ ဘာေတြ လုပ္သြားၾကတာလဲ၊ ဘယ္နည္းေတြနဲ႔ လုပ္သြားတာလဲ
A - ေျပာရင္ေတာ႔ အကုန္ပါေတာ႔မွာဗ်။ ၿပီးေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္က ေျပာတာထက္ အစ္ကို ေမးတဲ႔ ေမးခြန္းေလာက္ပဲ ေျဖခ်င္ပါတယ္။


Q - ရပါတယ္ညီ။ ညီက ေလာေလာဆယ္ ဒီအလုပ္ထဲမွာပဲဆိုေတာ႔ အစ္ကို နားလည္ပါတယ္။
A - ေက်းဇူးပါ။ ေမးစရာရွိတာ ဆက္ေမးပါ။


Q - ခုလို နုိ္ငံေရး ဘေလာ႔ေတြ ေရး၊ ဒီမိုကေရစီအေၾကာင္းေတြ ေရးေတာ႔ နိုင္ငံေရးနဲ႔ပက္သက္ၿပီ၊ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ ပက္သက္ၿပီး ညီေလး သေဘာထားက ဘယ္လိုရွိလဲ
A - ဘယ္လိုမွမရွိပါဘူး။ ဘာမွလည္း နားမလည္ပါဘူး။ နားလည္ရေအာင္လည္း ကၽြန္ေတာ႔မွာ ပညာမရွိပါဘူး။ အထက္မွာ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာခဲ႔သလို စားဖို႔နဲ႔ ေနဖို႔ အတြက္ ေရးေနတာပါ။


Q - နားလည္ရေအာင္ ပညာမရွိဘူးဆိုေတာ႔ ညီေလးက ေက်ာင္းၿပီးထားၿပီးသား မဟုတ္ဘူးလား။
A - ဟား ဟား။ ေက်ာင္းၿပီးၿပီ။ အလယ္တန္းေက်ာင္း ၿပီးတာဗ်။ ၁၀ တန္း ၂ ခါ က်ၿပီး ဒီကိုထြက္လာတာ။


Q - ညီတို႔ ေဆြမ်ိဳးထဲမွာေရာ နုိင္ငံေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဘယ္လို ပုဂၢိဳလ္မ်ိုဳးေတြ ရွိလဲ
A - တစ္မ်ိဳးလံုး နိုင္ငံေရးကို စိတ္မဝင္စားပါဘူး။ ဘယ္သူမွလည္း ဘာမွမလုပ္ၾကပါဘူး။ စီးပြားေရး သိပ္အဆင္မေျပတာေၾကာင္႔လည္း ပါတယ္။ ရန္ကုန္မွာ တစ္ေန႔စာ တစ္ေန႔ စားဖို႔က လြယ္တာမဟုတ္ဘူး။


Q - ညီေလးက ရန္ကုန္ ဘယ္ၿမိဳ႕နယ္မွာ ေနတာလဲ
A - ကၽြန္ေတာ္ မေျဖခ်င္ဘူး အစ္ကို


Q - နားလည္ပါတယ္။ ရန္ကုန္ကေန မေလးရွားကို ေရာက္လာပံုေလး ေျပာပါအံုး
A - ရန္ကုန္မွာ တုန္းက စာေမးပြဲ ပထမ တစ္ႏွစ္ က်ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ စားေသာက္ဆိုင္ တစ္ဆိုင္မွာ ဝိတ္တာလုပ္ရင္ အေၾကာ္ဆရာနဲ႔ ေပါင္းၿပီး သူ႔ဆီက တရုတ္အစားအစာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေၾကာ္တတ္ေအာင္ သင္ခဲ႔ဖူးတယ္။ အဲ႔ဒီေနာက္ တျခာဆိုင္ တစ္ဆိုင္မွာ အေၾကာ္ဆရာ ဝင္လုပ္တယ္။


Q - ၁၀ တန္း ဆက္မေျဖေတာ႔ဘူးလား
A - ၂ ႏွစ္ ေျဖေသးတယ္။ မေအာင္တာ။ အေၾကာ္ဆရာ လုပ္ရင္း နဲနဲ အဆင္ေျပလာတာလည္း ပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ ရန္ကုန္မွာ စီးပြားေရးေတြ မေကာင္းတဲ႔ ေနာက္ပိုင္း စားေသာက္ဆိုင္ အငယ္ေလးေတြ အရမ္းရွံဳးၾကတယ္။ အလုပ္သမားေတြ ေလွ်ာ႔ၾကတယ္။ အဲ႔ခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္က တက္ခါစပဲ ရွိေသးတာရယ္၊ ကၽြန္ေတာ္႔ထက္ အမ်ားႀကီး အေတြ႔အႀကံဳရွိတဲ႔ အေၾကာ္ဆရာရွိတာရယ္ေၾကာင္႔ ကၽြန္ေတာ္ အထုပ္ခံလိုက္ရတယ္။ အဲ႔ဒီဆိုင္ကို ခုထိလည္း မေက်နပ္ပါဘူး။ အဲ႔ဒီေနာက္ ကၽြန္ေတာ္ ေဝေလေလျဖစ္ေနတုန္း မေလးရွားကို ပိုက္ဆံမကုန္ပဲ သြားနုိင္တယ္ ဆိုၿပီး ၾကားတာနဲ႔ ေအးဂ်င္႔နဲ႔ခ်ိတ္ၿပီး ထြက္ခဲ႔တာ။


Q – ဒါဆို အဲ႔ဒီခ်ိန္ထိ နိုင္ငံေရး ခံယူခ်က္ေတြ ဘာေတြ မရွိေသးဘူးေပါ႔ေနာ္
A - အဲ႔ဒီခ်ိန္ကမွ မဟုတ္ဘူး။ ခုထိလည္း ဘာခံယူခ်က္မွမရွိဘူး။


Q - ေအးဂ်င္႔က ခ်ိတ္ေပးလိုက္တာလား။ ဒီအလုပ္က
A - ဟာ..။ မဟုတ္ဘူးေလဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္႔ အရင္အလုပ္က သံခ်ည္သံေကြး (စာလံုးေပါင္းမွားနိုင္သည္) လုပ္ငန္းဗ်။ ျမန္မွာနုိင္ငံမွာ ေတြ႔ဖူးတယ္ မို႔လား။ အဲ႔လိုပဲ။ ဒါေပမယ္႔ ဒီမွာက အဲ႔ဒီမွာထက္ေတာ႔ သာတာေပါ႔။


Q - အလုပ္မွာ အဆင္မေျပဘူးလား။
A - အဆင္ေျပတယ္ဆိုတာလည္း ဘာမွန္းမသိဘူး။ မေျပတာလည္း မသိဘူး။ ကၽြန္ေတာ္႔ လစာ တစ္ႏွစ္ခြဲစာက ေအးဂ်င္႔ကို ေပးရတာေလ။ ဒီေတာ႔ ဘာမွန္းကို မသိလိုက္ဘူး တစ္နွစ္ကုန္သြားတယ္။ ပိုက္ဆံလည္း တစ္ျပားမွ မရဘူး။ ဒါေပမယ္႔ တန္ပါတယ္။ ဘာမွစိုက္စရာမလိုပဲ၊ ဘာမွနားမလည္ပါးမလည္နဲ႔ ေရာက္လာတာပဲ။


Q - နိုင္ငံေရး ဘေလာ႔ စေရးျဖစ္တဲ႔အေၾကာင္းကေရာ
A - ကၽြန္ေတာ္ သံ လုပ္ငန္းလုပ္ရင္း တစ္နွစ္ ေက်ာ္ေက်ာ္ၾကာေတာ႔ ျဖစ္ခ်င္ေတာ႔ မေလးရွားမွာ စီးပြားေရး မေကာင္းလို႔ဆိုၿပီး အလုပ္သမားေတြေလွ်ာ႔ၾက၊ ဖမ္းၾကလုပ္တယ္လည္း။ အဲ႔ဒီမွာ ကၽြန္ေတာ္လည္း “အို“ ျဖစ္သြားတယ္။ အဲ႔ဒီေနာက္ ပိုက္ဆံ7လည္း တစ္ျပားမွမရွိ၊ ေနစရာလည္း မရွိ၊ အဖမ္းခံလိုက္ ထြက္ေျပးလိုက္နဲ႔ ေနာက္ဆံုး နိုင္ငံေရး သမား လုပ္ခဲ႔တာပါ။


Q - ညီတို႔ကကလည္း ေနာက္ဆံုး စားစရာမရွိ၊ ေနစရာမရွိေတာ႔တာနဲ႔ ဘေလာ႔ေပၚမွာ ခံယူခ်က္ရွိသလိုလိုနဲ႔ ကိုယ္႔စီးပြားေရး ကိုယ္လုပ္ေနသလို ျဖစ္ေနတာေပါ႔
A - ေျပာလို႔ေတာ႔ ရပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ အဲ႔လိုလုပ္ဖို႔ကလည္း မလြယ္ဘူး။ အထက္မွာ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာခဲ႔သလိုေပါ႔။ အဆက္အသြယ္ဆိုတာ။


Q - ေသခ်ာရွင္းျပေပးပါအံုး
A - ဒီမွာက UNHCR (မေလးရွား) ဆိုတာ ရွိတယ္ဗ်။ အဲ႔ဒီမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ စားရာမဲ႔၊ ေနရမဲ႔ ျမန္မာေတြ တစ္ပံုႀကီး မွတ္ပံုတင္ၾကတယ္။ အဲ႔ဒါကလည္း မလြယ္ဘူးဗ် ေတာ္ေတာ္ခက္တယ္။


Q - မွတ္ပံုတင္ဖို႔ ဘာေတြ လိုအပ္တာလဲ
A - လိုအပ္တာေတြက အမ်ားႀကီးဗ်။ ဒါေပမယ္႔ အဲ႔ဒီလိုအပ္တာက ဘာမွလုပ္လို႔မရဘူး။


Q - နားလည္နုိုင္မယ္႔ ဥပမာေလးေတြနဲ႔ ျပန္ရွင္းေပးပါအံုး
A - ဒီလိုဗ်ာ။ ဥပမာ ကၽြန္ေတာ္က ရန္ကုန္မွာေနခဲ႔တယ္၊ ဗုဒၶဘာသာျဖစ္ေနတယ္၊ ဗမာလူမ်ိဳးျဖစ္ေနတယ္။ အဲ႔ဒီအခ်က္ေတြနဲ႔ပဲ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ေတာ႔မွ UNHCR မွာ ဒုကၡသည္ မျဖစ္နုိင္ေတာ႔ဘူး။


Q - ဒါေပမယ္႔ ညီေလးက အမွန္တကယ္ ဒုကၡေရာက္ေနတဲ႔ ဒုကၡသည္စစ္စစ္ပဲ ဆိုတာကို ေျပာျပလို႔မရဘူးလား
A - ဘယ္လိုမွမရဘူး အစ္ကို။ အစ္ကိုမသိလို႔ UNHCR ကို မေက်နပ္တဲ႔ ဗမာေတြ တစ္ပံုႀကီး မေလးရွားမွာရွိတယ္။ ျမန္မာနိုင္ငံထဲက လာတဲ႔ လူခ်င္း အတူတူ၊ တိုင္းရင္းသားမွ လက္ခံၿပီး ဗမာ ကို လက္မခံဘူး။ ဗုဒၶဘာသာဆိုရင္ လက္မခံဘူး။


Q - UNHCR ရဲ႕ အလုပ္က ဘာလဲ ညီ သိလား
A - ကၽြန္ေတာ္သိသေလာက္ေတာ႔ အသင္းဝင္ေၾကးနဲ႔ လစဥ္ေၾကး ေကာက္ေနတာပဲ ေတြ႔တယ္။


Q - အသင္းဝင္ျဖစ္ဖို႔ လိမ္ေျပာလို႔ေရာ မရဘူးလား
A - လိမ္တာေပါ႔။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပက္ပက္စက္စက္ကိုလိမ္တာ။ ဒါေပမယ္႔ ကရင္ဆို ကရင္ ကစစ္တာဗ်။ ခ်င္းဆိုရင္ ခ်င္းက စစ္တာ။ စကားေကာင္းေကာင္း ဘယ္လိုလုပ္ေျပာနိုင္မွာလဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အားလံုးက ဗမာေတြ၊ ၿပီးေတာ႔ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ၅ တန္းေအာင္ ၆ တန္းေအာင္ေတြ


Q - အတုေတြ ဘာေတြေရာ လုပ္လို႔မရဘူးလား
A - ရတဲ႔လူေတြရတယ္။ အတုေတြကလည္း အစံုပဲ။ လိမ္နည္းေတြကလည္း အစံုပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ဆို အားလံုး လိမ္ဖူးတယ္။ ရြာမီးရိႈ႕ခံရတယ္၊ ေပၚတာဆြဲခံရတယ္၊ ေမးတုန္းက ခရစ္ယာန္ဘာသာပါ။ တစ္ရြာလံုး မုဒိန္းအက်င္႔ခံရတာပါ။ စံုေနေအာင္လိမ္ေျပာဖူးတယ္။ ၿပီးေတာ႔ ကၽြန္ေတာ႔မွာ တိုင္းရင္းသားကဒ္ ၆ ကဒ္လည္း ရွိတယ္။


Q - ေနာက္ဆံုး အဆင္ေျပသြားတယ္ဆိုပါေတာ႔
A - ေျပာေတာ႔ ေျပသြားပါတယ္။ တျခား အဆင္႔ေတြလည္း အမ်ားႀကီး ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ႔ရတယ္


Q - ခုလို ဒုကၡသည္ဆိုၿပီး အမ်ိဳးမ်ိဳးလိမ္ခဲ႔ၿပီး ခု ဘေလာ႔ေပၚမွာ နိုင္ငံအေၾကာင္း မဟုတ္တာေတြေရာ ဟုတ္တာေတြေရာ ေရးေနရတာနဲ႔ ပက္သက္ၿပီး ကုိယ္႔ကိုယ္ကို ေနာင္တရတာေတြ ရွိလား
A - ေနာင္တရတယ္လို႔ေတာ႔ မဟုတ္ဘူး။ ေလာေလာဆယ္ အစဥ္ေျပတယ္။ ေနာက္ပိုင္း လူေတြထပ္ေရာက္လာရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔က လူေဟာင္းေတြဆိုေတာ႔ နဲနဲ လုပ္လည္းလုပ္ဟန္ေလးေတြ သင္ျပလို႔ရတယ္။ ၿပီးေတာ႔ ကၽြန္ေတာ႔ ဘေလာ႔လည္း နဲနဲ နာမည္ေလးလည္းရေန။ အေနထားေလးလည္း က်ေနၿပီဆိုေတာ႔။ လက္ရွိအေနမထားေလးကို သေဘာက်ပါတယ္။ အစ္ကို ေျပာသလို တစ္ခါ တစ္ေလ စဥ္းစားမိတာေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ အဲ႔ဒီခ်ိန္ၾကရင္ ကၽြန္ေတာ္႔ထက္ဆိုး၊ ကၽြန္ေတာ႔ထက္ နိုင္ငံအေၾကာင္း မဟုတ္တာ ေျပာ၊ ဒီမွာ ျမန္မာအခ်င္းခ်င္း အျမတ္ထုပ္ၿပီး သူေဌးျဖစ္ေနတဲ႔လူေတြနဲ႔ ယွဥ္လိုက္ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ လုပ္ေနတာေလးက ဘာဆို ဘာမွမဟုတ္ဘူး ဆိုၿပီး ေျဖသိမ္႔ပါတယ္။


Q - နိုင္ငံအတြက္ မၾကည္႔ေတာ႔ဘူးလား။
A - နိုင္ငံအတြက္ကေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္တင္မဟုတ္ဘူး။ ဒီက လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္အားလံုး တစ္ေယာက္မွ နိုင္ငံအတြက္ဆိုၿပီး လုပ္တဲ႔လူ မရွိဘူး။ ကၽြန္ေတာ္႔ အမ်ိဳးေတြထဲမွာလဲ မရွိခဲ႔ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္လည္း မရွိဘူး။


Q - ဒီအလုပ္လုပ္ေတာ႔ ရန္ကုန္က မိဘေတြက ဘာမွမေျပာဘူးလား
A - ဟာ..။ ဒါေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္အသိေပးမလဲ။ တျခားလုပ္ငန္းလုပ္တယ္ပဲေျပာတာေပါ႔။ ဒီအလုပ္လုပ္ရင္ အေဖ က သေဘာမတူဘူးဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ သိတယ္။


Q - ညီ တို႔ အလုပ္ကလည္း ကို္ယ္႔အလုပ္ကိုယ္ ဂုဏ္ယူဝင္႔ၾကားစြာ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဖို႕ေနေနသာသာ အသိေတာင္ မခံရဲရတဲ႔ အလုပ္ပါလား။
A - ဒါကလည္း ဒီအလုပ္လုပ္ေနသူ အားလံုးပါ။ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေယာက္တည္း မဟုတ္ပါဘူး။ အင္တာနက္ေပၚမွာေတာ႔ သူရဲေကာင္းလုပ္ရဲ၊ ကုိယ္႔အလုပ္ကို ထုတ္ေျပာရဲပါတယ္.. ဟားဟား။ (ရယ္လွ်က္)


Q - ေန႔စဥ္ အလုပ္က ဘာေတြလုပ္ရတာလဲ
A - ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ ေဒါက္တာလြမ္းေဆြဘေလာ႔နဲ႔ ပိေတာက္ေျမ ဘေလာ႔ကို သြားၿပီး သတင္းအသစ္လင္႔ေတြ လိုက္ၾကည္႔တယ္။ ေနာက္ လူႀကီးေတြ ႀကိဳက္မယ္ထင္တဲ႔ ပိုစ္႔ေတြကို ကိုယ္႔ဘေလာ႔မွာ ျပန္တင္တယ္။ စီေဘာက္စ္ေတြမွာ လိုက္ေအာ္တယ္။ ေန႔တပိုင္းေလာက္ဆို ကၽြန္ေတာ႔တာဝန္ ၿပီးပါၿပီ။ ညေနပိုင္းေတာ႔ အရက္ေလး ေသာက္လိုက္၊ ေစာ္နဲ႔ စကားေျပာလိုက္ပဲ။ ထူးထူးျခားျခားေန႔ေတြ႔ ဘာေတြဆိုရင္ေတာ႔ သူတို႔ ေခၚတဲ႔ေနရာေတြဘာေတြသြားရတယ္။ ဥပမာ - ေညာင္ေရ သြန္းပြဲမွာ ဘယ္မွာစုမယ္၊ ဘာလုပ္မယ္ေပါ႔။ အဲ႔ဒါလည္းေကာင္းပါတယ္၊ ပိုက္ဆံလည္း ရတယ္။ ပိုစ္႔တစ္ခုရတယ္ေလ။


Q - လူႀကီးေတြႀကိဳက္မယ္႔ ပိုစ္႕႔ဆိုတာ ဘယ္လို ပိုစ္႔လဲ ညီ
A - နဲနဲ ထူးထူးျခားျခားျဖစ္တာနဲ႔ အဓိကကေတာ႔ စစ္အစိုးရ မေကာင္းေၾကာင္းေပါ႔။ မရွိရင္လည္း ကို္႔ဘာကို စဥ္းစားၿပီး ရြာမီးရိွႈ႕တာေတြ၊ မုတိမ္းက်င္႔တာေတြ လုပ္ရတာေပါ႔။ ဘေလာ႔ေပၚမွာ ကၽြန္ေတာ္ မီးရိႈ႕ခဲ႔တဲ႔ ရြာေတြေတာင္ေတာ္ေတာ္မ်ားေနၿပီ။


Q - ခု န ေျပာေတာ႔ ညီ႔မိဘေတြကို ညီ႕မလုပ္ကို ေျပာမျပဘူးလို႔ေျပာတယ္။ ၿပီးေတာ႔ ညီ႕ မွာ ခ်စ္သူ ရွိတယ္ဆိုေတာ႔ သူကေရာ
A - သူ႔ကိုေတာ႔ နည္းနည္း ေျပာျပထားတယ္။ သူကလည္း မေလးရွားကပဲေလ။ ဆိုးဆိုးရြားရြား ေတြ အကုန္သိတယ္။ အဲ႔ဒီထဲကမွ ကၽြန္ေတာ္က သူမ်ားေတြလို မဟုတ္ေၾကာင္း။ ဒီအလုပ္ကို မလုပ္ခ်င္လုပ္ခ်င္လုပ္ေနရေၾကာင္းနဲ႔ တစ္ေန႔က်ရင္ အေမရိကားကို သူနဲ႔ အတူထြက္ဖို႔ လုပ္ေနေၾကာင္း ေဖာရတာေပါ႔။


Q - ေကာင္းပါ႔ဗ်ာ။ ညီ႔ ခ်စ္သူက မေလးရွားကေပါ႔။
A - ဟုတ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အဖြဲ႔ေတြ ေစာ္ ရရင္ မေလးရွားကနဲ႔ ျမန္မာနိုင္ငံကပဲ မ်ားပါတယ္။ ဒါေတာင္ အေၾကာင္း မသိတဲ႔လူေတြေလာက္နဲ႔ပဲ အဆင္ေျပတာ။ စကၤာပူတို႔၊ ထိုင္းတို႔၊ ကိုရီးယား၊ ဂ်ပန္၊ ယူအက္စ္၊ ယူေက က ေကာင္မေတြ က ႀကီးက်ယ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကို ေမးလို႔ မေလးရွားက ဆိုတာနဲ႔ စကားမေျပာခ်င္ၾကေတာ႔ဘူး။ ဘေလာ႔ေပး၊ ဒလိ လုပ္ေတာ႔တာပဲ။


Q - ညီ ခုန ေျပာခဲ႔တာ အေမရိကားကို သြားဖို႔ဆိုတာက တကယ္လား
A - ဟုတ္တယ္ အစ္ကို။ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ဒီကေန တတိယနုိင္ငံ ဆက္ၿပီး ခ်ိတ္လို႔ရတယ္။


Q - ဟုတ္လား။ ဘယ္နိုင္ငံေတြလဲ
A - အေမရိကားရယ္။ ၾသစေတးလ် ရယ္၊ ေနာ္ေဝ ရယ္ပါ။


Q - ဒါဆို အဲ႔ဒီ နုိင္ငံ မွာ ခုေရာက္ေနတဲ႔ ဒုကၡသည္ေတြကလည္း တစ္ခ်ိန္က ညီတို႔လိုပဲေပါ႔ေနာ္
A - တစ္ခ်ိန္တင္မဟုတ္ပါဘူး။ ဘယ္နိုင္ငံေရာက္ေရာက္ အားလံုး အတူတူပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အခ်င္းခ်င္း ပိုသိပါတယ္။


Q - ဒါဆို ညီ က ေတာက္ေလွ်ာက္ ဒီ နုိင္ငံေရး ဘေလာ႔ေရးတဲ႔ အလုပ္ကို ဘာခံယူခ်က္မွမရွိပဲ ဆက္လုပ္သြားမယ္ဆိုတဲ႔ သေဘာလား
A - အမွန္တိုင္းေျပာရရင္ေတာ႔ ဒီေလာက္သက္သာၿပီး အရင္းမစိုက္ ရတဲ႔ အလုပ္ကို ေနသားက်ေနၿပီးမွေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ လက္မလႊတ္ေတာ႔ပါဘူး။


Q - ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ ေနနိုင္ပါ႔မလား
A - NLD LA ေတြေလာက္ေတာ႔ ခ်မ္းသာမွာမဟုတ္ဘူးေပါ႔ဗ်ာ။ ဒါေပမယ္႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ၾကားက်တယ္ဗ်။ နိုင္ငံေရး လုပ္ခ်င္ရင္ NLD ကိုလာ UN လုိုခ်င္ရင္ UN ရံုးသြားဆိုၿပီး NLD ရံုးေရွ႕မွာ စာကပ္ထားတာ ေတြ႔ဖူးတယ္ဗ်။ NLD LA ေတြက ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ထက္ မိုက္တြင္းနက္၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ထက္ အရွက္မရွိတဲ႔လူေတြ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ထက္ လူလည္ၾကၿပီး ခ်မ္းသားေနတဲ႔ လူေတြပါ။ သူတို႔ခ်င္း သိပါတယ္။ က်န္တဲ႔ ေအးေအးေဆးေဆး ေနတဲ႔ ဒုကၡသည္ေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က သာမန္ဒုကၡသည္ထက္ ဆိုးေပးမယ္႔ NLD ေလာက္ မမိုက္တဲ႔ ထဲမွာ ပါတယ္လို႔ ေျပာရမယ္။ ပစၥည္းဥစၥာကေတာ႔ ထိုက္သင္႔သေလာက္ေပါ႔။ ျမန္မာနိုင္ငံလည္း ျပန္လို႔မွမရေတာ႔တာ။ ထူးမျခားနားအေျခေနဆိုေတာ႔ နိုင္ငံမေကာင္းေၾကာင္းေရးလည္း အရင္တုန္းကေတာ႔ နဲနဲ ထိန္းေသးတယ္။ ခုေတာ႔ သတင္း အတုေတြ ကၽြန္ေတာ္ ထုတ္ထုတ္ေပးလိုက္လို႔ သူမ်ားေတြ ေကာ္ပီ ကူးၾကတာေတြေတာင္ မနည္းေတာ႔ပါဘူး။


Q - စာဖတ္သူေတြကို ညီေလး ဘာေျပာခ်င္ေသးလဲ
A - ေထြေထြထူးထူးေတာ႔ ေျပာစရာမရွိပါဘူး။ နိုင္ငံေရးသမားေတြ ေျပာတိုင္း မယံုပါနဲ႔လို႔။ ၿပီးေတာ႔ အဲ႔ဒီ နိုင္ငံေရး ဘေလာ႔ေရးသူေတြကိုလည္း အခ်င္းခ်င္း သိတယ္လို႔။ သိပ္ၿပီးေတာ႔ သူရဲေကာင္း လုပ္မေနၾကနဲ႔ လို႔။ ဒါပဲေျပာခ်င္တာပါ။ အဲ႔ဒါကလည္း ကၽြန္ေတာ္ ေျပာေနက် စကားပါပဲ။


Q - ဟုတ္ကဲ႔ပါ။ ခုလို ေစာ္နဲ႔ စကားေျပာရမယ္႔အခ်ိန္ထဲကေန အမ်ားႀကီးေပးၿပီး ေျဖၾကားသြားတဲ႔ ညီေလး ေမာင္ရန္ေအာင္ ကို ေက်းဇူး အမ်ားၿကီး တင္ပါတယ္။
A - ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္႔အေနနဲ႔ကလည္း တစ္ေန႔ မဟုတ္ တစ္ေန႔ အားလံုး ထုတ္ေျပာဖို႔ စီစဥ္ထားၿပီးသားပါ။


Q - ပထမ ကိုသြင္ႀကီး (ကိုသြင္ကိုကို) နဲ႔ အေမးအေျဖလုပ္ေတာ႔ ဒီအေမးအေျဖေတြ အားလံုး အမွန္ကန္မွန္း သိေအာင္ တစ္ခုခု သက္ေသထားခဲ႔ဖို႔ ေျပာေတာ႔ ကို သြင္ႀကီးက သူ႔အီးေမး ေပးခဲ႔တယ္ ညီ။ ညီ႕ အေနနဲ႔က်ေတာ႔ နာမည္ကလည္း သိပ္မျပည္႕စံု၊ လိပ္စာေတြကလည္း မတိက်ေတာ႔ တစ္မ်ိဳးျဖစ္ေနမလားလို႔။ အစ္ကိုတို႔က နားလည္တယ္။ စာဖတ္သူေတြအေနနဲ႔ေပါ႔။
A - ကၽြန္ေတာ္ ေျပာတာ အားလံုး အမွန္ေတြဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပက္ဝန္းက်င္နဲ႔ နီးစပ္တဲ႔ အသိုင္းအဝိုင္း အားလံုး သိပါတယ္။ ၿပီးေတာ႔...

http://liar-peoples.blogspot.com/

http://www.mgpala.com/2010/05/blog-post_05.html

အဲ႔ဒါေလးေတြ ၾကည္႔ခိုင္းလို္က္ဗ်ာ။ အားလံုး ကြင္းကြင္းကြက္ကြက္ သိသြားၾကမွာပါ။

Read More

အုပ္ထိန္းမႈလြန္ကဲလြန္းရင္ လူရာမဝင္ျဖစ္တတ္တယ္

ေအာင္ျမင္တဲ့ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းတစ္ခုကို လုပ္ကိုင္ေနတဲ့ ေက်ာင္းသားေဟာင္းတစ္ေယာက္ တစ္မနက္ေရာက္လာၿပီး “ဆရာ့ဆီက အၾကံဥာဏ္ေလးမ်ား ရမလားဆိုၿပီး လာတာပါ” လို႔ ေျပာပါတယ္။ အပူေပးခ်င္မွ ေရာက္လာတယ္ဆိုၿပီး ထိပ္ေခါက္ခ်င္လည္း ေခါက္ပါဆိုၿပီး မ်က္နွာခ်ိဳေသြးပါေသးတယ္။

တစ္ဦးတည္းေသာသား

အက်ိဳးအေၾကာင္းေမးၾကည့္လုိက္ေတာ့ ၁၀ တန္းေျဖၿပီးတဲ့သားက ျမစ္ၾကီးနားကရန္ကုန္မွာ ေက်ာင္းလာတက္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းအျပန္လိုက္လည္ခ်င္တယ္ဆိုၿပီးနားပူနားဆာ လုပ္ေနတဲ့အတြက္ ဘယ္လို ကိုင္တြယ္ရမွန္းမသိျဖစ္ေနရတယ္လို႔ေျပာျပပါတယ္။ ကေလးက ျမစ္ဆံုကို သြားၾကည့္ခ်င္တာပါတဲ့။မိဘကလည္း
တစ္ေယာက္တည္းရိွတဲ့ သားကေလးကို မိဘမပါဘဲ ဘယ္မွမလႊတ္ဘူးေတာ့စိတ္မခ်ျဖစ္ေနတယ္။သားေလးကို ငယ္ငယ္ကတည္းက ငပလီ၊ေခ်ာင္းသာ၊ေငြေဆာင္အစရိွတဲ့ေနရာေတြကို အၿမဲလိုက္ပို႔ေပးပါတယ္။ တစ္ေယာက္တည္းေတာ့ တစ္ခါမွမလႊတ္ဘူးပါဘူးတဲ့။သားက ေန႔တိုင္း တက်ီက်ီနဲ႔ နားပူနားဆာ လုပ္ေနတာေၾကာင့္စိတ္ညစ္ေနရပါတယ္တဲ့။သူ႔သားေတာင္ ဆယ္တန္းေျဖၿပီးတဲ့ အရြယ္ကိုေရာက္ေနၿပီကိုးလို႔ ေတြးရင္းကုန္လြန္သြားခဲ့တဲ့အခ်ိန္ေတြကိုျပန္သတိရသြားပါတယ္။

ကိုယ္ခ်င္းစာၾကည့္ပါ

တစ္ခါက ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ ေခ်ာင္းသာကို သေဘၤာနဲ႔သြားမယ္လုပ္ၾကေတာ့ သူ႔မိဘက သူ႔ကိုလိုက္ခြင့္မျပဳပါဘူး။အဒီအခ်ိန္မွာ သူက စီးပြားေရးတကၠသိုလ္ ဒုတိယႏွစ္ေက်ာင္းသားပါ။ သူနားပူနားဆာလုပ္တာေၾကာင့္ သူ႔မိဘေတြဆီလိုက္သြားၿပီး လို္က္ခြင့္ျပဳဖို႔ ေျပာေပးရပါတယ္။ မိဘမ်ားကလည္း
ဆရာကုိယ္တိုင္လိုက္လာတယ္ဆိုေတာ့ အားနာၿပီးထည့္လိုက္ပါတယ္။အဒီအေၾကာင္း သူ႔ကို ျပန္သတိေပးၿပီး ကိုယ္ခ်င္းစာၾကည့္နဲ႔ စဥ္းစားၾကည့္ဖို႔ ေျပာလိုက္ပါတယ္။လိုက္ခြင့္ျပဳလိုက္ပါလို႔ေတာ့ မတိုက္တြန္းလိုက္ပါဘူး။ သူျပန္သြားၿပီး ညဘက္က် ဖုန္းဆက္ပါတယ္။သူ႔ဇနီးနဲ႔ တိုင္ပင္ၿပီး သားကို လိုက္ခြင့္ျပဳလိုက္ပါတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။


ပူညံပူညံ ဆူသံေတြ
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာမိသားစုေတြအတြင္း ျဖစ္ေလ့ျဖစ္ထရိွတဲ့ အိမ္တြင္းျပႆနာက ဒါမ်ိဳးခ်ည္းပါပဲ။ ဘယ္မိဘမဆို မိဘေနရာကပဲ စဥ္းစားၿပီး သားသမီးေနရာက မစဥ္းစားပါဘူး။ သားသမီးကလည္း မိဘေနရာကေနၿပီး စဥ္းစားၾကည့္ေလ့မရိွပါဘူး။အဒီေတာ့ သီခ်င္းနားေထာင္တာနဲ႔ တီဗြီၾကည့္တာက အစ၊ အဝတ္အစား ဝတ္ပံုစားပံု အဆံုး ဘယ္ေနရာမွ အၾကိဳက္ခ်င္းတူတယ္လို႔ မရိွေတာ့ပါဘူး။အၾကိဳက္မတူရာကေနၿပီး ပူညံပူညံနဲ႔ ဆူသံေတြေပၚထြက္လာၾကပါတယ္။လူငယ္ေတြကေတာ့ မ်ိဳးဆက္ကြာဟမႈေၾကာင့္လို႔ လက္ညိႈးထိုးၿပီး မိဘေတြကို ေခတ္ေနာက္က်တဲ့ လူၾကီးမ်ားအျဖစ္ျမင္ၾကတယ္။ကြယ္ရာမွာ ေခၚတာကိုးက ဘိုးေတာ္ၾကီး၊ဘြားေတာ္ၾကီးတဲ့ေလ။

ေခါင္းမအိုရင္ လူမအို

အသက္ၾကီးလာရင္ အေတြးအေခၚေတြပါ ေခတ္ေနာက္က်န္ရစ္ခဲ့တာပဲလို႔ ေလွနံဓါးထစ္မမွတ္ထားသင့္ဘူး။တေလာက တီဗီမွာ အဆိုေတာ္ခ်စ္ေကာင္းနဲ႔ သူ႔သမီး အဆိုေတာ္မေလး အိမ့္ခ်စ္တို႔ တြဲၿပီးသီခ်င္းဆိုသြားတာ ေတြ႔လိုက္ရတယ္။ သမီးေလအိမ့္ခ်စ္ထက္ေတာင္ပိုၿပီး ခ်စ္ေကာင္းက (ေခတ္စကားနဲ႔ေျပာရရင္) ေဟာ့ေရွာ့ျဖစ္ေနေသးတယ္။အဆိုေတာ္ ေဂ်ေမာင္ေမာင္လည္း အတူတူပါပဲ။စင္ေပၚမွာ သမီးသီရိေဂ်ေမာင္ေမာင္ထက္ေတာင္ ခုန္ေပါက္ျမဴးၾကြ ေနေသးတာေတြ႔ရပါတယ္။ အသက္ၾကီးတိုင္း အေတြးအေခၚ ေခတ္ေနာက္က်တာမဟုတ္ဘူး။ေခါင္းမအိုရင္ လူမအိုဘူးဆိုတာကို လူငယ္ေတြလည္း နားလည္ဖို႔ လိုပါတယ္။


အာခံစိတ္ျဖစ္ရတဲ့ အေၾကာင္း

မိဘေတြဘက္ကလည္း အရာရာကို မိဘဘက္ကၾကည့္ၿပီး (စိုးရိမ္ပူပန္စိတ္နဲ႔) တားဆီးပိတ္ပင္တာမ်ိဳးအလြန္အမင္းမလုပ္သင့္ဘူး။ မိမိကုိယ္တိုင္ သားသမီးမ်ားအရြယ္က ဘယ္လုိေနခဲ့၊ ထိုင္ခဲ့၊ ဝတ္စားဆင္ယင္ခဲ့သလဲ။ ဘာေတြၾကိဳက္ၿပီး ဘာေတြလုပ္ခဲ့သလဲဆိုတာ ျပန္စဥ္းစားၿပီးမွ တားသင့္တာကို တားၿပီး ပိတ္သင့္တာကို ပိတ္သင့္တယ္။ ကိုယ္ငယ္ငယ္က သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေခ်ာင္းသာေတြ၊ ငပလီေတြသြားခဲ့သလို၊ သားသမီးေလးလည္း သြားခ်င္ရွာမွာပဲလို႔ စဥ္းစားသင့္တယ္။ ပူတာကေတာ့ ပူတာေပါ့။သားသမီးအတြက္ မပူတဲ့ မိဘ ဘယ္ရိွမွာလဲ။ဒါေပမယ့္ သဘာဝထက္လြန္ကဲၿပီး ပူတာမ်ိဳးကေတာ့ မေကာင္းဘူး။မိဘလည္း စိတ္ဆင္းရဲရၿပီး သားသမီးလည္း မေက်နပ္မႈေတြျဖစ္ရတယ္။မေက်မနပ္ျဖစ္ရေတာေတြက အစို္င္အခဲၾကီး ျဖစ္သြားရင္ အာခံစိတ္၊တြန္းလွန္ပုန္ကန္ခ်င္စိတ္ အထိေရာက္သြားႏိုင္တယ္။


ဗိုင္းေကာင္းေက်ာက္ဖိေလးေတြ

တစ္ဦးတည္း သားသမီးရဲ့ မိဘေတြက ပိုၿပီး ပူပန္တတ္ၾကတယ္။ဟိုဟာ စိတ္မခ်၊ ဒီဟာစိတ္မခ်နဲ႔ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္မႈ အလြန္အကၽြံလုပ္ေလ့ရိွတယ္။အႏွစ္ နွစ္ဆယ္အစိတ္ ေက်ာင္းဆရာလုပ္ခဲ့တဲ့သက္တမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ မိဘအအုပ္အထိန္း သိပ္ေကာင္းတဲ့ဗိုင္းေကာင္းေက်ာက္ဖိ သားလိမၼာ၊ သမီးလိမၼာေလးေတြ အမ်ားၾကီး ေတြ႔ခဲ့ဘူးတယ္။စာလည္း သိပ္ေတာ္ၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ အားမနာတမ္းမွန္တဲ့အတိုင္းေျပာရရင္ သူတို႔အမ်ားစုဟာ လူအဖြဲ့အစည္းအတြင္း ဝင္ေရာက္သြားတဲ့အခါက်ေတာ့ ဘယ္ေနရာမွကို သံုးစားမရတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။မိဘအုပ္ထိန္းမႈ လြန္ကဲေလေတာ့ ဘယ္အရာကိုမွ ကိုယ္ပုိင္ဆံုးျဖတ္ခ်က္နဲ႔ မလုပ္တတ္ေတာ့ဘူး။ သူမ်ားကုိခ်ည္း အားကိုးေနရပါေတာ့တယ္။ အားကိုးရင္း အာကိုးရင္းနဲ့ အလုပ္တူလုပ္ၾကတဲ့ အသက္ၾကီးၾကီး အိမ္ေထာင္သည္ေတြနဲ႔ ညားသြားၾကတဲ့ သားလိမၼာ၊ သမီးလိမၼာေလးေတြကိုလည္း ရင့္နင့္စြာနဲ့ေတြ့ခဲ့ဖူးပါတယ္။

စိတ္သဘာဝသိဖို႔လို

သားသမီးျပဳစုပ်ိဳးေထာင္တဲ့အခါမွာ အသက္အရြယ္ အပိုင္းအျခားအလုိက္ ေျပာင္းလဲသြားတဲ့ ကေလးမ်ားရဲ့စိတ္သဘာဝနဲ႔ လိုက္ေလ်ာ ညီေထြျဖစ္ေအာင္ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္တတ္ဖို႔လိုပါတယ္။ ကေလးဟာ အမိဝမ္းတြင္းကထြက္လာကတည္းက အေမဆိုတာ အားကိုးအားထားျပဳစရာ ဧရာမတန္ခိုးရွင္ၾကီးလို႔ မွတ္ယူထားၿပီး အေမ့နားကမခြာဘဲ တကပ္ကပ္လုပ္ေနေလ့ရိွတယ္။ေက်ာင္း စ ေနရေတာ့လည္း စာသင္ခန္းအျပင္ဘက္က အေမေစာင့္ေနမွ ေက်နပ္တယ္။ ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္း အေမပို႔မွ အေမၾကိဳမွ ၾကိဳက္တယ္။ အေမခြံ့ေကၽြးမွစားတယ္။ အေမသိပ္မွ အိပ္တယ္။ ၁၁ နွစ္၊၁၂ နွစ္အရြယ္၊ေျခာက္တန္း၊ခုနွစ္တန္းေရာက္ေတာ့ အေမလာမၾကိဳေစခ်င္ေတာ့ဘူး။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ပဲ သြားခ်င္ျပန္ခ်င္တယ္။ဒါမွမဟုတ္ ဒရိုင္ဘာ လာၾကိဳေစခ်င္တယ္။ သူကို္ယ့္သူ အရြယ္ေရာက္လာၿပီ။ သူ့ကိုယ္သူထိန္းႏိုင္ၿပီဆိုတာကို ေဖာ္ျပခ်င္လာတယ္။


သူ႔ေျခေထာက္နဲ႔ သူလမ္းေလွ်ာက္

ဒါသဘာဝတရားရဲ့ ေျပာင္းလဲမႈ႕ျဖစ္တယ္။ ဘယ္သူမွတားလို႔မရဘူး။ ဒီအခ်က္ကို မိဘက နားလည္ၿပီး သူအရြယ္ေရာက္လာၿပီ၊ သူ့ကုိယ္သူေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္ၿပီဆိုတာ အသိအမွတ္ျပဳေၾကာင္း၊ထုတ္ေဖာ္ျပသဖို႔ိလိုတယ္။ အရြယ္ေရာက္လာၿပီျဖစ္တဲ့အတြက္ ဘယ္ကိစၥမဆို မိဘကို အားမကိုးဘဲ ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုးႏိုင္ဖို႔ ၾကိဳးစားရမယ့္အေၾကာင္း၊ ဒီလိုကိုယ့္အားကိုယ္ကိုးဖို႔အတြက္ အရာရာကို ကိုယ္ပိုင္ဥာ႕ဏ္နဲ႔ စဥ္းစားေဝဖန္သံုးသပ္ၿပီး လုပ္ရမယ့္အေၾကာင္း၊ သားသမီးနားလည္ေအာင္ရွင္းျပၿပီး စဥ္းစားတဲ့အက်င့္ရေအာင္လုပ္ေပးရပါမယ္။အက်ိဳးအေၾကာင္းစပ္ဆက္စဥ္းစားတတ္တဲ့ အက်င့္ရသြားတဲ့ ကေလးဟာ သူ႔ဘဝတစ္ေလွ်ာက္လံုး ဘယ္သူ႔မွ အားမကိုးဘဲ သူ႔ေျခေထာက္နဲ႔သူ ေကာင္းေကာင္းလမ္းေလွ်ာက္သြားႏိုင္မွာ ေသခ်ာပါတယ္။

အုပ္ထိန္းမႈလြန္ကဲလို႔

အေနာက္ႏိုင္ငံေတြမွာဆိုရင္ မူလတန္း ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားေလးေတြကို ဆရာ၊ဆရာမေတြက ဦးေဆာင္ၿပီး တစ္ညအိပ္ ႏွစ္ညအိပ္ ေတာစခန္းထြက္တဲ့ အေလ့အက်င့္လုပ္ေပးေလ့ရိွတယ္။ ကေလးဘဝကတည္းက ကိုယ္ေရာစိတ္ပါ ၾကံခိုင္ေအာင္ ေလ့က်င့္ေပးတဲ့ သေဘာျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူတို့ဆီက အသက္ ၁၂ အရြယ္၊ ၁၃ နွစ္အရြယ္ မိန္းကေလး ေတြေတာင္ မိဘမပါဘဲနဲ႔ ေက်ာပိုးအိတ္ကေလးတစ္လံုးနဲ႔ ကမၻာပတ္ဝံ့တဲ့ သတၱိရိွေနၾကတာျဖစ္တယ္။ျမန္မာျပည္မွာေတာ့ အအုပ္အထိန္းလြန္ကဲလြန္းေတာ့ ဆရာဝန္မေလး၊ က်ဴတာမေလး ျဖစ္ေနတာေတာင္ မိဘ သို႔မဟုတ္ အေဖာ္တစ္ေယာက္ေယာက္မပါဘဲ ရန္ကုန္-မႏၱေလး ခရီးေလာက္ကို မသြားရဲၾကတာေတြ အမ်ားၾကီး ရိွတယ္။ အုပ္ထိန္းမႈလြန္ကဲျခင္းက တရားခံပဲ။


ပင္ပန္းရွာၾကတယ္

ဒီေခတ္ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားအရြယ္ကေလးေတြဟာ ေရွးခတ္နဲ႔ မတူ အင္မတန္ပင္ပန္းၾကရွာတယ္။ သံုးႏွစ္သားအရြယ္က စၿပီး ဆယ္တန္းေက်ာင္းသားအရြယ္အထိ ေက်ာင္းနဲ႔၊ က်ဴရွင္နဲ႔၊ ဂိုက္နဲ႔ လံုးခ်ာလိုက္ေနၾကတယ္။ ကေလးသဘာဝ အေမ့နား ကပ္ခၽြဲခ်ိန္၊ ေဆာ့ခ်ိန္၊ကစားခ်ိန္ရယ္လို႔ ဟုတ္တိပတ္တိ ရိွၾကတာမဟုတ္ဘူး။ တစာစာနဲ႔ စာေတြနဲ႔ ပိၿပီး ႏုနယ္တဲ့ ကေလးဦးေႏွာက္ေလးေတြ ထံုထိုင္းသြားမွာေတာင္စိုး၇ိမ္မိတယ္။ ကေလးဆိုတာ သြက္သြက္လက္လက္၊ လန္းလန္းဆန္းဆန္းနဲ႔ ၾကီးျပင္းလာရမွ ထူးခၽြန္တဲ့ လူငယ္ေလးေတြ ျဖစ္လာႏိုင္မွာပါ။

ပူတူးတူးေလးလို

၁၀ တန္းစာေမးပြဲ ၾကီး ေျဖၿပီးတဲ့အခ်ိန္မ်ိဳးမွာေတာ့ ကေလးေတြ လြတ္လပ္ေပါ့ပါးစြာ သူတို႔စိတ္ၾကိဳက္ေနခြင့္ ေပးသင့္တယ္။အဒီအသက္အရြယ္ဟာ ကေလးဘဝကေန လူၾကီးဘဝ စတင္ေျပာင္းလဲဖို႔ စတင္ေျခလွမ္းလိုက္ခ်ိန္ျဖစ္တယ္။ အစစ အရာရာ ကိုယ္ပိုင္အသိန႔ဲဆင္ျခင္စဥ္းစား ဆံုးျဖတ္တတ္ေအာင္ မိဘမ်ားက ညႊန္ျပဖို႔လိုပါတယ္။ သူတို႔အရြယ္ဟာ ကေလးမဟုတ္ေေတာ့ဘူးဆိုတာ သူတို႔ကိုယ္တိုင္သိလာေအာင္ လုပ္ေပးပါ။မိဘမ်ားကလည္း အဒီအရြယ္ေတြကို ပူတူးတူးေလး” လိုသေဘာထားၿပီး ထမင္းခြံ့ေကၽြးမေနပါနဲ့ေတာ့။ ဒါမွ သူတုိ႔ေလးေတြ ရင့္က်က္လာမွာျဖစ္တယ္။


လူထုစိန္ဝင္း

Read More

မေကာင္းေၾကာင္းပဲ ေရးမွာလား

ေဒၚလာရဖို႔အတြက္ ကိုယ္႔နိုင္ငံေၾကာင္း မေကာင္းတာ အကုန္ေရးေနသူတို႔ အေနနဲ႔ ေကာင္းတာေလး တစ္ခု ႏွစ္ခု ေလာက္ေတာ႔ ေရးသင္႔ပါတယ္။ စီးပြားေရး က စီးပြားေရး တစ္ပိုင္းဆိုေပမယ္႔၊ ကိုယ္႔နုိင္ငံက ကိုယ္႔နုိင္ငံ ပါပဲ။ ဘယ္ေလာက္ နုိင္ငံသားခံယူ ခံယူ ျမန္မာဟာ ျမန္မာပါ။ အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ နိုင္ငံတကာ အလယ္မွာ အမိနိုင္ငံကို သိကၡာခ်ခဲ႔ၿပီးၿပီ။ ကိုယ္လုပ္တဲ႔ အလုပ္က ဘယ္ကိုဦးတည္ေနတယ္၊ ဘယ္ေလာက္ထိေရာက္တယ္၊ အက်ိဳးဆက္ကို ဘယ္သူေတြခံစားရတယ္၊ နိုင္ငံေတာ္အတြက္ အတြက္ အလုပ္လုပ္ေနတယ္ ေခါင္းစဥ္တပ္ၿပီး နိုင္ငံေတာ္ကို နိုင္ငံတကာက ဘယ္လိုျမင္ေအာင္လုပ္ေနလဲ ဆိုတာကို ေျဖးေျဖးေလးပဲ စဥ္းစားၾကည္႔ပါ။ ဘယ္သူေတြ ဘယ္လိုပဲေရးေနေရးေန၊ ဘယ္လိုပဲလုပ္ေနလုပ္ေန။ အဲ႔ဒီထဲမွာ ကိုယ္တိုင္ မပါေအာင္ ထိန္းသိမ္းပါ။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေဒၚလာစား အတိုက္အခံမီဒီယာေတြရဲ႕ ႀကိဳးစားသမွ် ရလဒ္ေတြကိုၾကည္႔ပါ။


http://www.google.com/images?as_q=myanmar&hl=en&gbv=2&btnG=Google+Search&as_epq=&as_oq=&as_eq=&as_sitesearch=&safe=images&as_st=y&tbs=isch:1,itp:photo

http://www.google.com/images?hl=en&gbv=2&as_st=y&tbs=isch:1,itp:photo&sa=1&q=burma&aq=f&aqi=g10&aql=&oq=&gs_rfai=

http://images.search.yahoo.com/search/images;_ylt=A0geuvPMNwJMo1sB6gRXNyoA?ei=UTF-8&p=myanmar&fr2=tab-web&fr=sfp

http://www.bing.com/videos/search?q=myanmar&FORM=BVFD

http://www.bing.com/videos/search?q=burma&FORM=BVFD

http://video.search.yahoo.com/search/video;_ylt=A0WTefjXNwJMHnMAykaJzbkF?ei=UTF-8&p=myanmar&fr2=tab-img&fr=sfp

http://video.search.yahoo.com/search/video;_ylt=A0SO8Z32NwJMji8A6gL7w8QF;_ylu=X3oDMTBrajU1YjNvBHNlYwNzZWFyY2gEdnRpZANWMTA5?p=burma&fr=sfp&ei=utf-8&fr2=tab-img&n=21&tnr=21&y=Search

http://www.google.com/search?q=myanmar&tbo=p&tbs=vid:1&source=vgc&hl=en&aq=f

http://www.youtube.com/results?search_query=myanmar&aq=f

http://www.youtube.com/results?search_query=burma&aq=f

http://www.youtube.com/results?search_query=yangon&aq=f

ရလဒ္ေတြကိုၾကည္႔ပါ။ ဓာတ္ပံုနဲ႔ ဗီဒီယိုဖိုင္ေတြကို တစ္ကမာၻလံုးက ခေလးကစၿပီး အသက္အရြယ္အားလံုး နားလည္နုိင္ပါတယ္။ ဘယ္မွာလဲ ျမန္မာ႔ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ဘယ္မွာလဲ ျမန္မာ႔ ဓေလ႔ထံုးစံ၊ ဘယ္မွာလဲ ျမန္မာ႔ဘာသာတရား၊ ဘယ္မွာလဲ ျမန္မာလူငယ္ေတြရဲ႕ ထူးခၽြန္ထပ္ျမက္မႈ၊ ဘယ္မွာလဲ ျမန္မာလူထုရဲ႔ ရိုးသားျဖဴစင္မႈ၊ ခ်စ္စရာေကာင္းတာေတြ ဘယ္ေရာက္ကုန္တာလဲ။ မရွိလို႔လည္း မဟုတ္ဘူး။ အမ်ားႀကီးပဲရွိတယ္။ ဘာေၾကာင္႔ အထက္မွာျပခဲ႔တဲ႔ ရလဒ္ေတြပဲ ထြက္လာရတာလဲ။ Myanmar (or) Burma လို႔ မေျပာရဲေအာင္၊ စာမရိုက္ရဲေအာင္ ဘယ္သူေတြလုပ္ေနၾကတာလဲ။ နိုင္ငံတကာမွာ မ်က္ႏွာမျပရဲေအာင္၊ နိုင္ငံတကာရဲ႕ သနားစရာအၾကည္႔နဲ႔ အၾကည္႔ခံရေအာင္၊ ရံြရွာ အထင္ေသးတဲ႔ အၾကည္႔နဲ႔ အၾကည္႔ခံရေအာင္ ဘယ္သူေတြလုပ္ေနၾကတာလဲ။ အဲ႔ဒီထဲမွာ ကိုယ္တိုင္ ပါေနၿပီလားဆိုတာ။ ေဒၚလာစား အတိုက္အခံတို႔ စဥ္းစားၾကပါ။ တစ္သက္လံုးပဲ ကိုယ္႔ဘဝႀကီးကို ဒီလိုနဲ႔ပဲ ေရစံုေမွ်ာေတာ႔မွာလား။ သမိုင္းရဲက တရားခံစာရင္းမွာ အပါခံေတာ႔မွာလား။ ေသျခာစဥ္စားပါ။ စဥ္းစားခိုင္းတာေတြ မ်ားသြားရင္ အရိုးရွင္းဆံုး တစ္ခုပဲ စဥ္းစားပါ။ ပိုက္ဆံရဖို႔အတြက္ ကိုယ္႔နုိင္ငံအေၾကာင္း မေကာင္းေၾကာင္းေတြပဲ ထိုင္ေရးေနေတာ႔မွာလား ?????????

(တရားခံမ်ားကို ေအာက္ဆံုးမွာ လင္႔ခ်ိတ္ေဖာ္ျပထားပါသည္။ မိမိပါေနပါက သံေဝဂရရန္ျဖစ္သည္။ မပါေသးပါက ဆင္ျခင္နုိင္ရန္ႏွင္႔ ပါဝင္ေနေသာ အျခား ဘေလာ႔ဂါမ်ားကို လမ္းမွန္သို႔ေရာက္ေစရန္ ဝိုင္းဝန္းထိန္းသိမ္းရန္ျဖစ္သည္။ မိမိနိုင္ငံ ကို ကမာၻ႔ေနာင္လာ ေနာက္သား၊ ခု မေမြးေသးတဲ႔ လူသားမ်ားကပါ အထင္ေသးမခံၾကရန္ ျမန္မာနိုင္ငံသား အားလံုးမွာတာဝန္ရွိသည္)



Myanmar Express

Read More

ပိတ္မွာလား၊ ဖြင္႔မွာလား

ေရနစ္လို႔လား၊ ေရငတ္လို႔လား... ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ တံခါးေလးဖြင္႔ၿပီး လက္ခံလိုက္ပါ။

ခ်က္ခ်င္းဝင္လာပါလိမ္႔မယ္။ ကူညီခ်င္လြန္းလို႔ပါ။

သင္႔ရဲ႕ ေနာက္ေပၚလာမယ္႔ မ်ိဳးဆက္သစ္ ေျမးမေလးေတြ၊ ျမစ္မေလးေတြကို ဘယ္လိုပံစံနဲ႔ ျမင္ခ်င္လဲ.. ႀကိဳက္တာသာေရြးလိုက္

တံခါးဖြင္႔ဖြင္႔၊ တံခါးပိတ္ပိတ္ ေဒၚလာစား အတိုက္အခံေတြ အတြက္ကေတာ႔ အကုန္ေကာင္းတယ္။ တံခါးႀကီး ၿပိဳမက်သြားဖို႔ပဲ အေရးႀကီးတယ္။ ျပည္တြင္းမွာ ေရနစ္ေသေသ၊ ေရငတ္ေသေသ ျပည္ပမွာ ေဒၚလာ ပိုေတာင္းလို႔ ေကာင္းတယ္။

Myanmar Express

Read More

ေဆြးေႏြးပြဲ ရလဒ္

... အစစ အရာရာ ဘာတစ္ခုမွ မက်န္ပဲ တစ္ေန႔တျခား ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ကုန္ ေအာင္ ဆုတ္ယုတ္ေနေပမယ္႔ စိတ္မပူပါနဲ႔ဗ်ာ... မေသခင္ေတာ႔ သမတၱျဖစ္နိုင္ပါေသးတယ္... ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း စီးပြားေရး ပိတ္ဆို႔မႈေတြ ဒီထက္ပိုၿပီး အားသြန္ခြန္စိုက္ လုပ္မယ္... ေနာက္ႏွစ္ ကၽြန္ေတာ္ ထပ္ လာတဲ႔အခ်ိန္ ဒီလုိ ကုတင္မ်ိဳးနဲ႔ ေနရရင္ ကံေကာင္းပဲ...

ဧရာဝတီ >> ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ေမ လ ၁၀ ရက္ေန႔က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ အေမရိကန္ အေရွ႕အာရွႏွင့္ ပစိဖိတ္ေရးရာ လက္ေထာက္ ႏုိင္ငံျခားေရး ၀န္ႀကီး မစၥတာ ကာ့တ္ ကမ္း ဘဲလ္တု႔ိ ယမန္ေန႔က အေဆာက္အဦး ျပင္ပတြင္ ေတြ႕ဆုံ ေဆြးေႏြးခဲ့ျခင္းသည္ စစ္အစိုးရက အသံဖမ္းယူမည္ကို စိုးရိမ္ေသာ ေၾကာင့္ျဖစ္ေၾကာင္း သုံးသပ္ေျပာဆိုေနၾကသည္။

ယမန္ေန႔က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ (အလယ္) ႏွင့္ မစၥတာ ကာ့တ္ ကမ္းဘဲလ္ (ယာ) တို႔ အစိုးရ ဧည့္ေဂဟာ အျပင္ဘက္တြင္ ထီးမိုး၍ ေဆြးေႏြး ေနၾကသည္ကို ေတြ႕ရစဥ္ (ဓာတ္ပုံ - အေမရိကန္ သံ႐ုံး/ရန္ကုန္)

ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ႏွင့္ မစၥတာ ကမ္းဘဲလ္တို႔ တနာရီေက်ာ္ၾကာ ေတြ႔ဆုံ ေဆြးေႏြး ရာတြင္ အစိုးရက စီစဥ္ေပးသည့္ ဧည့္ေဂဟာ ဧည့္ခန္း အတြင္း၌ ၁၅ မိနစ္ခန္႔သာ စကားစျမည္ ေျပာဆုိ ၿပီးေနာက္ အဓိကက်ေသာ ေဆြးေႏြးမႈမ်ားကို အျပင္ဘက္တြင္ ထီးမိုး၍ ဆက္လက္ ေဆြးေႏြး ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

http://www.irrawaddy.org/bur/index.php/news/1-news/3132-2010-05-11-10-32-28

VOA >> ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ေမလ ၁၄ ရက္ေန႔က ျမန္မာစစ္အစိုးရအေပၚ စီးပြားေရးဒဏ္ခတ္ထားတာကို ေနာက္ထပ္ တႏွစ္သက္တမ္းတိုးဖို႔ သမၼတအိုဘားမား (Barack Obama) လက္မွတ္ ေရးထိုးလိုက္တဲ့အေၾကာင္း ေမလ ၁၄ရက္ေန႔စြဲနဲ႔ အိမ္ျဖဴေတာ္က ေၾကညာခ်က္ ထုတ္ျပန္လိုက္ပါတယ္...။

http://www1.voanews.com/burmese/news/international/US_Burma-93823749.html

အဓိကက်ေသာ ေဆြးေႏြးမႈမ်ား = ေနာက္ထပ္ တႏွစ္သက္တမ္းတိုးဖို႔ = ျမန္မာနိုင္ငံ ဆင္းရဲမြဲေတဖို႔ ??????? = ျပည္သူေတြ ဒုကၡေရာက္ဖို႔ ????????

Myanmar Express

Read More