ၿမန္မာေတြေနတဲ့ ၿမန္မာၿပည္ ~ Myanmar Express

From : အရွင္အာဒိစၥ

သစ္ပင္ကမၻာ၊ရုကၡရြာ၀ယ္၊ရသာခ်ိဳၿမ၊သီးကင္းလွသည့္၊

ဗႏၵရသရက္၊ပင္ပ်ိဳထက္၀ယ္၊တြယ္ဖက္တက္ေလွ်ာက္၊ႏြယ္ယွက္ေပါက္သည့္၊

ေဂြးေတာက္ကပ္ပါး၊ပူး၀င္ပြား၍၊တူးခါးဖန္သက္၊ရသာပ်က္ကာ၊

မ်ိဳးဆက္သိမ္ဖ်င္း၊မ်ိဳးပ်က္ၿခင္းကို၊ထင္လင္းရႈၿမင္၊ပမာတင္၍

ဆင္ၿခင္သံုးသပ္ၾကည့္ပါေလ။

လူတို႔ကမၻာ၊သတၱရြာ၌၊ေနရာပိုင္းၿခား၊စည္းရိုးတာ၍၊ေၿမသားပထ၀ီ၊

တိုင္းဌာနီဟု၊တည္ရာပိုင္နက္၊နယ္ေၿမထက္၀ယ္၊ဆက္ဆံခ်ဳပ္ၿခာ

အုပ္စိုးလာလွ်က္၊ရွည္ၾကာမွီတင္း၊ေနထိုင္ရင္းမွ၊ဆင္းသက္ေပါက္ပြား၊

ႏိုင္ငံသားတို႔၊ေၿမးသားစဥ္ဆက္၊ေပါင္းႏြယ္ဖက္၍၊မ်ိဳးဆက္ဆစ္ခု၊

၀ံသာနုကို၊ၿပဳစုတည္တံ့၊ေသြးသန္႔သန္႔ၿဖင့္၊ခန္းၿငားထည္၀ါခဲ့ၾကသည္။

သို႔ေသာ္ ခန္းၿငား၊စည္း၀ိုင္းတားလွ်က္၊ေနၿငားေသာ္လည္း၊လူ႔ရြာထဲ၀ယ္၊

စည္းကြဲခ်ိဳးေဖာက္၊တိုး၀င္ေႏွာက္ၿပီး၊ေဂြးေတာက္ပင္ႏွယ္၊ကပ္ပါးႏြယ္၍၊

နယ္ေက်ာ္ႀကိဳးရႈပ္၊အမ်ိဳးၿဖဳတ္မည့္၊ေသြးစုပ္ရန္ဆြယ္၊အသြယ္သြယ္ကို၊

တြယ္ကပ္မွီခြဲ၊ရွိစၿမဲတည္း။

ဇြဲလံုးလပြား၊သတိထား၍၊တရားသစၥာ၊ေၿဖာင့္မွန္စြာၿဖင့္၊

တာ၀န္သယ္ပိုး၊ေစာင့္ၾကပ္မိုးေလာ့။

မ်ိဳးႏြယ္ညံ့ဖ်င္း၊သီးငံုကင္းကာ၊လူၿခင္းမ်ိဳးဖံုး၊မ်ိဳးမတံုးေရး၊

ႏွလံုးၿမဲၿမံ၊သန္ဒိ႒ာန္ၿဖင့္၊အားမာန္၀င့္ကာ၊ၾကဴးရင့္ပါအံ့။

ကမၻာအရွည္၊ၿမန္မာတည္၍၊တည္သည့္တို႔ေၿမ၊ၿမန္မာေနမည္၊

မိုးေၿမသိမ့္သိမ့္ တုန္ေစသတည္း။

Myanmar Express

Posted in: ကဗ်ာ